ظریف باید بداند قدرت ملی فقط به توان نظامی و اقتصادی محدود نیست؛ موقعیت ژئوپلیتیکی و اهرمهایی مانند تنگه هرمز نیز بخشی از قدرت راهبردی ایراناند. وقتی اوباما از حق وتوی ایران در این گذرگاه و تأثیر آن بر قیمت سوخت آمریکا سخن میگوید، چرا باید پیشاپیش از موضع ضعف مذاکره کرد؟ تجربه برجام و ماجرای «امضای کری تضمین است!» کافی نبود؟ ایران نباید با پیشنهاد نسخه ترکمنچای، ظرفیتهای قدرت خود را نادیده بگیرد؛ مذاکره باید برای گرفتن امتیاز و تضمین منافع ملی باشد، نه واگذاری اهرمهای فشار در برابر وعدههای بیضمانت آمریکا.