خشونت چگونه به خیابانهای ایران رسید؟
دو هفته پس از درگیریهای خیابانی، خبرنگار یکی از شبکههای رسمی اسرائیل ناخواسته به همان چیزی اعتراف کرد که پیشتر انکار میشد، مسلحسازی آشوبگران با سلاح گرم توسط بازیگران خارجی. اعترافی که بهروشنی نشان داد کشته شدن نیروهای امنیتی و شهروندان، محصول یک پروژه هدایتشده بود.
گروه سیاسی خبرگزاری فارس، سیدمهدی طباطبائی: میانه دیماه سال جاری، برخی خیابانهای کشور شاهد بروز خشونتهایی کمسابقه بود، خشونتی که نه ناگهانی بود و نه زاییده یک خشم کور اجتماعی. پیش از آنکه اولین سنگ پرتاب شود و پیش از آنکه اولین گلوله شلیک شود، نقشهها در اتاقهای فکر بیرون از مرزها طراحی شده بود؛ جایی که جان مردم، هیچ اهمیتی ندارد و وسیلهای است برای رسیدن به اهداف.چند روز پیش از آغاز آشوبها، صفحه موساد در شبکه ایکس با طرح عددی هولناک، از «صدها هزار کشته» بهعنوان بهای رسیدن به آنچه آزادی خوانده میشد، سخن گفت؛ پیامی که اعلام آشکار ورود به مرحلهای از خشونت عریان بود. محتوای این پیام نشان میداد که هدف، دیگر اعتراض یا مطالبهگری نیست، بلکه کشتار و ناامنسازی است؛ مسیری که قربانیان اصلی آن، مردم عادی بودند.با گذشت زمان، پردهها یکییکی کنار رفت. دو هفته پس از درگیریهای خیابانی، خبرنگار یکی از شبکههای رسمی اسرائیل ناخواسته به همان چیزی اعتراف کرد که پیشتر انکار میشد، مسلحسازی آشوبگران با سلاح گرم توسط بازیگران خارجی. اعترافی که بهروشنی نشان داد کشته شدن نیروهای امنیتی و شهروندان، محصول یک پروژه هدایتشده بود.
مصادره پهلویچیهادر همین مسیر، جریان پهلوی نیز نقاب از چهره برداشت. وقتی از رضا پهلوی پرسیده شد که آیا فرستادن مردم به کام مرگ مسئولانه است، پاسخ او عجیب بود. بازمانده پهلوی گفت: «این جنگ است و جنگ تلفات دارد.» اطرافیانش حتی این پردهپوشی حداقلی را هم کنار گذاشتند و از «نیاز به یک میلیون کشته» سخن گفتند. اینجا دیگر مسئله، اختلاف سیاسی نبود؛ جان انسانها به واحد محاسباتی تبدیل شده بود.همزمان، برخی سلبریتیهای مقیم خارج از کشور، نقش پیادهنظام رسانهای این پروژه را برعهده گرفتند. فراخوان به خشونت، توصیه به «رحم نکردن»، تشویق به حمله به نیروهای امنیتی و حتی هدفگذاری زیرساختهای حیاتی و خانه کارکنان، بخشی از محتوایی بود که آشکارا در فضای مجازی منتشر میشد. بعضی از این افراد، حتی پس از اجرای عملیاتهای خیابانی، با انتشار پیامهایی کوتاه، از «موفقیت» تیراندازی به نیروها خبر دادند؛ پیامهایی که گرچه گاهی پاک شد، اما نیت و نقش را عوض نکرد.
تغییر فازپس از شکست فاز میدانی، پروژه وارد مرحله وارونهسازی واقعیت شد. همان شبکههایی که پیش از آن خشونت را تشویق میکردند و تصاویر قمه و سلاح را با افتخار بازنشر میدادند، ناگهان لباس سوگواری پوشیدند و با اشک تمساح، خود را دلسوز جان مردم نشان دادند. هدف انتقال تمام مسئولیت کشتار به حاکمیت ایران بود و البته تحریک افکار عمومی برای ادامه ناآرامی و همزمان، هموار کردن مسیر فشارهای حقوقی و بینالمللی علیه کشور.این تغییر فاز، بخشی از همان سناریوی شکستخورده بود. سناریویی که از ابتدا تا انتها، یک ویژگی ثابت داشت: طراحی در خارج، اجرای خشونت در داخل و تلاش برای شستن دستهای آمریکا، اسرائیل و پهلوی از خون مردم ایران.واقعیت این است که هر جا خشونت سازمانیافته، سلاح گرم، تحریک به قتل و بیارزش شدن جان انسانها دیده میشود، ردپای همان محور آشنا نیز به چشم میخورد؛ محوری که سالهاست ثابت کرده برای رسیدن به اهداف سیاسیاش، نه مرزی میشناسد و نه ارزشی برای جان ملتها قائل است.#اغتشاشات #خشونت#پهلوی#اعتراضات 17:05 - 4 بهمن 1404