نقد عملکرد رسانه ملی در پوشش حادثه سقوط هلی‌کوپتر رئیس‌جمهور و همراهانش

بعد از گذشت یک سال از فقدان رئیس جمهور شهید و همراهان و روشن شدن بسیاری از زوایای تاریک ماجرا، زمان آن رسیده است که عملکرد صدا و سیما از لحظه اعلام سانحه تا ساعات اولیه صبح روز بعد، و پیدا شدن بقایای هلی کوپتر مورد نقد و بررسی قرار گیرد. من به همراه میلیونها ایرانی، نزدیک بیست ساعت چشم به صفحه تلویزیون دوختم تا پیگیر اخبار ناگوار باشم. طبیعی است در موارد این چنینی، مسائل امنیتی، اولویت اول است. ولی مخاطبی که شبکه خبر را رصد می‌کند دوست داشت بداند تماس تلفنی با کدام یک از همراهان رئیس جمهور برقرار شده؟ ایشان در چه وضعیتی بوده اند. چه گفته اند؟ تا چند ساعت به تماس پاسخ داده اند؟ در وضعیتی نبوده اند که موقعیت مکانی و فیلمی ارسال کنند؟ علت اینکه شبکه خبر با ده نفر از مردم عادی مصاحبه کرد و دهها بار ان را پخش کرد چه بود؟ گزارش تکراری امدادگران هلال احمر از وضعیت آب و هوا، چند بار پخش شد؟ با استفاده از ماهواره های فراوان جمهوری اسلامی، و حتی بین‌المللی، نمی‌توانستند در ساعات روز تصویر کاملی از منطقه بدهند و در شب در جستجوی شعله‌‌های آتش باشند؟