مولدسازی با اقتصاد مردم‌بنیان؛ لزوم گذر از خصوصی سازی به مردمی سازی

در سال‌های اخیر، واژه «مولدسازی» به یکی از کلیدواژه‌های پرتکرار در عرصه اقتصاد و مدیریت دولتی تبدیل شده است. منظور از مولدسازی، خارج کردن دارایی‌های راکد و کم‌بازده دولت از حالت انفعال و تبدیل آنها به سرمایه‌ای پویا و تولیدکننده است. اما تجربه نشان داده که هر رویکردی به این فرآیند منجر به موفقیت نمی‌شود. آنچه امروز بیش از هر چیز ضروری به نظر می‌رسد، تلفیق مولدسازی با «اقتصاد مردم‌بنیان» است؛ رویکردی که مردم را نه تماشاگر، بلکه بازیگر اصلی این تحول می‌داند.اقتصاد مردم‌بنیان به معنای واگذاری ساده دارایی‌های دولتی به انبوهی از افراد بدون سرمایه، دانش یا ساختار نیست. این مدل به دنبال ایجاد بسترهایی است که مردم در قالب تعاونی‌های خرد و کلان، صندوق‌های سرمایه‌گذاری محلی، استارتاپ‌های اجتماعی و تشکل‌های صنفی، مسئولیت بهره‌برداری از دارایی‌های مولدشده را بر عهده بگیرند. در این چارچوب، دولت نقش نهاد توانمندساز و تنظیم‌گر را ایفا می‌کند: مجوز می‌دهد، آموزش می‌دهد، زیرساخت حقوقی و مالی فراهم می‌کند، اما تصمیم‌گیری اجرایی و مدیریت روزانه را به خود مردم واگذار می‌نماید.تجربه های ناکام و گاه تلخ واگذاری‌های کلان دهه ۸۰ و ۹۰ نشان داد که انتقال انحصاری دارایی‌های دولتی به شرکت‌های بزرگ خصوصی یا خصولتی، نه تنها به عدالت اقتصادی کمکی نکرد، بلکه گاه به تمرکز بیشتر ثروت در دست گروه‌های خاص انجامید. در مقابل، اقتصاد مردم‌بنیان از پراکندگی مالکیت و فرصت‌های برابر برای مشارکت حمایت می‌کند. ثانیاً، دارایی‌های راکد دولت اغلب در نقاطی قرار دارند که بومیان همان مناطق بهترین شناخت را از ظرفیت‌های محلی دارند. سپردن این دارایی‌ها به مردم همان منطقه، ضریب موفقیت طرح را به طرز چشمگیری افزایش می‌دهد.
برای تحقق این مهم، سه گام اساسی پیشنهاد می‌شود:۱. شفاف‌سازی و ساماندهی دارایی‌ها: دولت باید فهرستی دقیق، برخط و قابل دسترس از دارایی‌های قابل مولدسازی تهیه کند. این فهرست شامل اطلاعاتی همچون موقعیت، مساحت، وضعیت حقوقی و کاربری پیشنهادی باشد.۲. طراحی مکانیزم‌های مالی خرد و جمعی: راه‌اندازی «صندوق‌های توسعه محلی» با مشارکت سهام خرد مردم، ایجاد تسهیلات کم‌بهره برای تعاونی‌های تازه‌تأسیس و تضمین خرید محصولات یا خدمات تولیدشده، از جمله ابزارهایی است که می‌تواند مخاطرات را برای سرمایه مردم کاهش دهد.۳. ابتکارهای پایلوت در شهرها و روستاهای کوچک: بهتر است این مدل ابتدا در مقیاس محدود و با نظارت شفاف اجرا شود. برای مثال، یک کارخانه تعطیل شده نساجی در یک شهر کوچک را می‌توان به تعاونی از همان شهروندان واگذار کرد تا با کسب آموزش‌های فنی و مدیریتی، آن را به واحد تولید پوشاک محلی تبدیل نمایند.موانع نیز کم نیستند؛ از جمله قوانین دست‌وپاگیر، مقاومت برخی نهادهای دولتی در برابر واگذاری واقعی، و نبود اعتماد تاریخی بین مردم و حاکمیت. اما این موانع قابل حل هستند. شرط اول، اراده قوی برای تغییر نگرش از «دولت مالک و عامل» به «دولت ناظر و تسهیلگر» است. شرط دوم، اعتماد به توانمندی جمعی مردم است؛ همان توانمندی که در جریان دفاع مقدس، مدیریت بحران‌های طبیعی و حتی در موفقعیت‌های کوچک اقتصادی محلی، بارها خود را نشان داده است.مولدسازی با اقتصاد مردم‌بنیان، صرفاً یک روش کارآمد برای خروج از رکود دارایی‌های دولتی نیست. این رویکرد می‌تواند آغازی برای بازتعریف رابطه مردم و دولت در میدان اقتصاد باشد؛ رابطه‌ای که در آن به جای حاشیه‌نشینی، هم‌آفرینی و به جای وابستگی، مسئولیت‌پذیری جمعی معنا پیدا می‌کند.
شاید وقت آن رسیده که بزرگ‌ترین سرمایه راکد کشور را آزاد کنیم: سرمایه اجتماعی و اراده جمعی مردم و در این مسیر اولین گام این است که سازمان خصوصی‌سازی را به سازمان مردمی سازی با قوانین و سازوکار های ملی و روان تبدیل کنیم که بتواند حلقه های میانی مردمی برای اقتصاد ملی با استحکام و قدرت تاب آوری و انعطاف بالا فراهم نماید.#اقتصاد #اقتصاد_مردم_بنیان#مردمی_سازی
15:43 - 10 اردیبهشت 1405

2 بازنشر5 واکنش
115٫8k بازدید



5 پاسخ

@user17754097004310 اردیبهشت 1405
در پاسخ به و
تصویر نمایه‌ی ‌سید علی توفیقیان‌
سید علی توفیقیان

@S_Ali_Tofighiyan  •  10 اردیبهشت 1405

فیلم|توفیقیان: مردم در میدان، سربازان پای موشک؛ حالا نوبت مسئولان است

رئیس ستاد کل مجمع سلامت رضوی ایران با اشاره به نقش مردم و نیروهای مدافع کشور در روزهای سخت گفت: پس از این همه صبوری، اکنون زمان آن رسیده است که مسئولان برای بهبود شرایط اقتصادی اقدام کنند.

نمایش گزارش


تصویر نمایه‌ی ‌سید مهدی حسینی‌
@Poyesh_4G10 اردیبهشت 1405
در پاسخ به
تصویر نمایه‌ی ‌سید مهدی حسینی‌
سید مهدی حسینی

@Poyesh_4G  •  25 فروردین 1405

مطالبه

حل معضل اینترنت روستای بردی دهلران

با سلام به استحضار می‌رساند که روستای بردی واقع در بخش زرین آباد در شهرستان دهلران استان ایلام با داشتن جمعیتی فرهیخته و غیور متأسفانه با کندی اینترنت(کم بودن شدید سرعت اینترنت) مواجه است که مایه آزار و تضییع حقوق حقه اهالی آن سامان شده است و لذا از مسئولان ذیربط انتظار میرود که روستای بردی را به اینترنت نسل چهار(۴G) تجهیز نمایند با تشکر

100
گزارش از مطالبه
1000
پیگیری از مسئول مربوطه

تصویر نمایه‌ی ‌رسانه پویش های مردم ایران‌
@NewIran10 اردیبهشت 1405
در پاسخ به
مطالبه

لزوم ایجاد دادگاه‌های تخصصی ساخت‌وساز مسکن

بزرگترین بخش اشتغال در کشور ؛ ساخت و ساز است . برای تولید مسکن سرمایه گذاری زیادی لازم است ولی به دلیل بزرگ بودن حجم سرمایه گذاری گاهی افراد مجبور به مشارکت در ساخت میشوند. اما اگر بین سازنده و مالک زمین در مشارکت در ساخت مشکل بوجود بیاید یک دادگاه برای رسیدگی ورای نهایی چندین سال و گاهی ده ها سال طول میکشد . عملاً همین ترس باعث شده رغبت در مشارکت پایین باشد . چه میزان زمین و مسکن کلنگی هست که افراد مایل به مشارکت هستند ولی کسی به دلیل دادگاه های طولانی جرات مشارکت کردن ندارند قوه قضاییه باید دادگاه های تخصصی ایجاد کند . مثلاً دادگاه ویژه ساخت و ساز و اینگونه پرونده ها ؛ خارج از نوبت و بفوریت رسیدگی شود . یک پروژه ساختمانی شش واحدی برای پنجاه نفر مستقیم ایجاد اشتغال میکند یعنی همین باعث میشود حجم عظیمی از سرمایه بالقوه که زمین ها و خانه های کلنگی هستند به سرمایه مولد تولید تبدیل شود

قوه قضائیه، وزارت کشور شهرداری ها

100
گزارش از مطالبه
1000
پیگیری از مسئول مربوطه

@A11111110 اردیبهشت 1405
در پاسخ به
رهبرا!دقت در احوال مردم و فشار اقتصادی‌ای که نه جنگ و نه جنگ، بلکه مفسدین بر مردم تحمیل کرده اند باعث شده از شما بخواهم:تا دیر نشده یک دستور (بلکه یک عملیات همه جانبه) در راستای اصلاح این اقتصاد رانتی و فسادزا ترتیب دهید تا پول نفت و هرمز به دست مردم برسد نه واسطه‌ها.والسلامیکی از۹۰میلیون