عمده مشکل اقتصادی ایران، مشکلی خود ساخته است در نتیجه تصمیمات کلان اشتباه از داخل کشور که این گره تنها به دست خودمان باز می شود نه از خارج کشور. تحلیل این است که نقطه آغازین عقب گرد اقتصاد ایران با تاسیس بانکهای خصوصی در دهه ۸۰ و رقابت بی ضابطه آنها بر سر خلق پول و پرداخت سودهای بیشتر در دهه ۹۰، به زوال انگیزه های تولید و باز شدن راه سوداگری در بازارهای کاذب منجر شد. غیر از ارز و سکه و طلا، سهم زیاد پول به املاک و مستغلات بالون های جمعیتی در شهرهای بزرگ و متمرکز شدن رشد اقتصادی در چند نقطه محدود ایران منتهی شد. اکنون متمرکز شدن ثروت و رشد اقتصادی در نقاط کوچکی از جغرافیای پهناور ایران، همزمان بزرگترین تهدید و در عین حال بزرگترین فرصت برای نجات اقتصاد ایران است. راه حل نجات اقتصاد ایران، معکوس کردن فرایند تمرکزگرایی بوسیله تمرکززدایی است. ثروت هنگفت متمرکز شده، بهترین منبع تامین مالی برای توسعه مناطق ارزان توسعه نیافته است. همدلی همه مردم، نجاتعدالت، نجات محیط زیست، نجات جامعه اسلامی از ربا، نجات مردم از زلزله و آلودگی کشنده هوا، نجات جوانان مناطق محروم از بیکاری، نجاتجامعه اسلامی از فرار نخبگانشان و ایجاد اشتغال فراوان بر پایه طرفیت های داخل ایران، تنها با هدایت نقدینگی موجود از طریق دنده معکوس راهی که تا کنون پیموده شده است به دست می آید. نیازی به آی ام اف، اف ای تی اف، اعتبارات بانکهای ناتراز، و دلارهای بانک مرکزی نیز نیست والسلام علی من اتبع هدی.https://farsnews.ir/Iraneghavi/1779363029207076844
مالیسازی اقتصاد زمانی شکل میگیرد که سودآورترین بخش اقتصاد، بهجای تولید صنعتی، کشاورزی و نوآوری، به سمت فعالیتهای مالی، بانکی، زمین و مستغلات حرکت کند. در چنین شرایطی، سرمایه بهجای آنکه صرف افزایش بهرهوری و ایجاد اشتغال مولد شود، بیشتر در داراییهایی متمرکز میشود که از تورم، افزایش قیمت زمین و…نمایش بیشترنمایش گزارش
05:58 - 4 تیر 1405