بازی بزرگان در پشت صحنه «ماجرای جنگ»
روز گذشته جواد موگویی متنی منتشر کرد و از صدا و سیما به خاطر منتشر نکردن برنامههای ماجرای جنگ به شدت انتقاد کرد. امروز صبح داشتم فکر میکردم چه شده که صدا و سیما این برنامه را پخش نمیکند؟صدا و سیما در جنگ ۱۲ روزه عملکرد خوبی داشت. برنامههایی که میساخت با حضور انواع جناحها بود. چرا این یک برنامه خاص را منتشر نمیکند؟به نظرم باید کمی به عقب رفت و دوباره ماجرا را دید. صدا و سیما رسانه ملی است. توقع این است که اگر حاکمیت میخواهد حرفی در مورد جنگ به مردم بگوید، اگر میخواهد جنگ را روایت کند، زبان اصلی او باید صدا و سیما باشد.اما این اتفاق نیفتاده. آن بخشی از حاکمیت که میخواهد جنگ را روایت کند، برای این کار سراغ یک رسانه خصوصی رفته و نه رسانه ملی. اینجا شکاف ابتدایی روشن میشود؛ کنار گذاشتن عاملیت صدا و سیما در روایتی که قرار است اصلیترین روایت جنگ باشد. هدف کاهش اعتبار رسانه ملی و فرابردن رسانههای خصوصی در امر سیاست است. قبلا با راهاندازی نمایش خانگی، آنتن فرهنگی و سبک زندگی را از صدا و سیما به سوی دیگری هدایت کردند، حال نوبت به سیاست رسیده است.
اینجاست که کنش دوم به وجود میآید. صدا و سیما که حذف خودش از این فرآیند را میبیند، سیاست خودش را اعمال میکند: «میخواهی مرا کنار بگذاری؟ من را صاحب صلاحیت نمیدانی؟ مشکلی نیست. خودتان ساختهاید، خودتان هم پخش کنید. من به شما ضریب و مخاطب نمیدهم.»ما بخش دوم را میبینیم، چون جواد موگویی به نمایندگی از سفارشدهندگانش آن را میگوید. اما بخش اول را نمیبینیم چون صدا و سیما چیزی سکوت میکند تا نگوید داستان پشت پرده چیست.نوشته جواد موگویی که از صدا و سیما به خاطر پخش نشدن این برنامه انتقاد میکند، نه گلایه از صدا و سیما بلکه بخشی از این نبرد سیاسی است. ما باید خوشبین باشیم. او خودش صداقت دارد و واقعا با همان نیت متنش را نوشته، اما نمیداند کسی که او را وارد این بازی کرده اهداف دیگری هم دارد.
08:40 - 6 مهر 1404
1 واکنش
2841 بازدید