تصویر سربرگ نمایه‌ی ‌عارف بشیری‌
ع

عارف بشیری

@DrArefbashiri
استادیار دانشگاه شهید چمران اهواز
اهواز
iri
تاریخ پیوستن: بهمن 1402
متولد: 12 اردیبهشت

سنجاق‌شده

@DrArefbashiri7 آذر 1404
مطالبه

مقاله‌ای که دیر منتشر شود، می‌میرد! مطالبه‌ی پژوهشگران از مجلات علمی

تصور کنید پژوهشی درباره مدیریت بحران سیل انجام داده‌اید، اما مقاله شما دو سال بعد، زمانی که خشکسالی حاکم است، منتشر می‌شود! یا حقوقدانی که اشکالات یک طرح مهم در دستور کار مجلس را بررسی می‌کند، باید شاهد باشد که مقاله‌اش زمانی منتشر می‌شود که آن طرح مدتهاست از دستور کار مجلس خارج شده است. این داستان تکراری بسیاری از پژوهشگران ایرانی است. روند کند انتشار در مجلات علمی، باعث می‌شود سرمایه‌های فکری کشور برای حل مسائل روز، به موقع در دسترس تصمیم‌گیران و جامعه قرار نگیرد و عملاً نقش خود را از دست بدهد. در شرایطی که جامعه ما با مسائل پیچیده و روزافزون اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی دست‌وپنجه نرم می‌کند، پژوهشگران وظیفه دارند با بررسی واقع‌بینانه این مسائل، راه‌حل‌ها و تحلیل‌های علمی خود را در اختیار جامعه قرار دهند. اما متأسفانه روند فعلی انتشار مقالات در مجلات علمی کشور، به جای تسهیل، مانعی جدی در مسیر این رسالت شده است. پژوهشگران با انگیزه‌ی مشارکت در حل مسائل روز و فوری کشور، دست به قلم می‌برند. اما فرآیندهای طولانی داوری، و به ویژه توقف مقاله پس از پذیرش در "لیست مقالات آماده انتشار" برای ماه‌ها، باعث می‌شود یافته‌های این پژوهش‌ها گاهی یک تا دو سال بعد منتشر شوند؛ زمانی که یا آن مسئله حادثه‌ای گذشته باشد یا ابعاد جدیدی به خود گرفته باشد. این تأخیر چندساله، به منزله "اتلاف سرمایه عظیم ملی" است. ادامه این روند، علاوه بر دلسردی پژوهشگران، اعتماد جامعه و نهادهای تصمیم‌ساز را به کارآمدی پژوهش‌های داخلی به شدت کاهش می‌دهد. مطالبه و راهکار: ما به عنوان جامعه پژوهشی،راهکارهای زیر را به کمیسیون ارزیابی نشریات وزارت علوم، سیاستگذاران و سردبیران محترم مجلات پیشنهاد می‌کنیم: - مقاله پذیرفته شده، بلافاصله فرمت‌بندی و به صورت PDF نهایی در بیاید و یک شماره DOI دائمی و منحصربه‌فرد دریافت کند و روی سایت مجله در بخش "Articles in Press" یا "Online First" قرار گیرد و از همین لحظه، مقاله "منتشرشده" محسوب می‌شود و می‌توان به آن استناد نمود و ماه‌ها بعد، در یک شماره کاغذی خاص نیز جمع‌آوری و چاپ شود. · اولویت‌دهی به مقالات با موضوعات ملی: ایجاد گردونه داوری سریع برای مقالاتی که به مسائل جاری و حیاتی کشور می‌پردازند. · پاسخگویی و شفافیت: ایجاد امکان پیگیری مستقیم و ارائه گزارش دوره‌ای از عملکرد مجلات. اگر بپذیریم که پژوهش، موتور محرک توسعه است، انتشار به‌موقع آن سوخت این موتور است. این یادداشت، دعوتی به همکاری و هشداری برای جلوگیری از اتلاف بیشتر سرمایه‌های علمی کشور است.


@DrArefbashiri7 آذر 1404
مطالبه

بی‌توجهی وزارت علوم به تسهیلات خودرو اساتید؛ مصوبه‌ای در سکوت

چند ماه پیش، شورای عالی انقلاب فرهنگی خبر از تهیه پیش‌نویس مصوبه‌ای برای تخصیص رفاهیات اعضای هیأت علمی داد؛ شامل خودرو، مسکن و وام بانکی. این خبر به‌عنوان یک تصمیم رسمی اعلام شد. اکنون پرسش جدی این است: این پیش‌نویس به کجا رسید؟ چند ماه گذشته و هنوز هیچ گزارشی از سرنوشت این مصوبه منتشر نشده است. وزارت علوم در سال‌های اخیر برای موضوع خودرو اساتید هیچ اقدام عملی نکرده است. در حالی که خودروسازان بارها تسهیلات ویژه برای سازمان‌ها و نهادهای مختلف دولتی ارائه کرده‌اند، جامعه علمی کشور از این چرخه محروم مانده است. دولت ممکن است در زمینه مسکن با محدودیت‌های مالی روبه‌رو باشد، اما خودرو قسطی اقدامی ساده و شدنی است. این کار تنها نیازمند یک توافقنامه میان وزارت علوم و خودروسازان بزرگ کشور مانند ایران‌خودرو، سایپا یا مدیران خودرو است و هیچ پیچیدگی اداری یا بار مالی سنگین ندارد. شورای عالی انقلاب فرهنگی باید گزارش روشنی از وضعیت پیش‌نویس مصوبه رفاهیات اعضای هیأت علمی ارائه دهد و وزارت علوم موظف است حداقل در زمینه خودرو قسطی اقدام فوری کند. جامعه دانشگاهی انتظار دارد این مصوبه از حالت «خبر» خارج شده و به «عمل» برسد. مصوبه‌ای که چند ماه پیش اعلام شد، نباید در سکوت اداری فراموش شود. خودرو قسطی، مطالبه‌ای حداقلی و امکان‌پذیر است که می‌تواند بخشی از مشکلات معیشتی اعضای هیأت علمی را کاهش دهد. پرسش روشن این است: چرا هنوز هیچ اقدامی صورت نگرفته است؟

وزارت علوم، شورای عالی انقلاب فرهنگی


عارف بشیری بازنشر داد

@DrArefbashiri17 تیر 1404
مطالبه

انتقاد نخبگان دانشگاهی به بلاتکلیفی و عدم صدور کد استخدامی هیئت علمی

«ما باید تا کی صبر کنیم؟ چهار ترم است که بدون دریافت حقوق، برای دانشگاه کار می‌کنم. حتی پس از زایمان، از ترس قطع قرارداد، واحدهایم را رها نکردم و کلاس‌ها را ادامه دادم. از سال ۹۸ که دکتری‌ام را گرفتم، در گرداب فرآیند جذب هیأت علمی مانده‌ام. حیف این سال‌های جوانی که سوخت! اگر تا پایان این تابستان وضعیت تغییر نکند، با وجود نوزاد هفت‌ماهه‌ام، دیگر توان ادامه این مسیر را ندارم. مجبورم کنار بکشم...». این روایت تکان‌دهنده، تنها بخشی از رنج‌های مشترک ۲۰۰۰ نخبه دانشگاهی است که سال‌ها عمر و انرژی خود را صرف کسب مدارج عالی علمی کرده‌اند، از سد رقابت‌های سنگین جذب هیأت علمی عبور کرده، و اکنون میان تعهدات شغلی و مسئولیت‌های خانوادگی (به‌ویژه برای زنان محقق) در حال خرد شدن هستند. ما که همواره پایبند به آرامش و امنیت کشور بوده‌ایم، امروز از بی‌تفاوتی مسئولان وزارت علوم به ستوه آمده‌ایم: - اخلال در سیستم صدور کدهای استخدامی - نقض مکرر قوانین مصوب مجلس درباره استخدام دکترها - بی‌ثباتی معیشتی با حقوق‌های معوقه یا عدم پرداخت ماه‌ها دستمزد این وضعیت نه‌تنها مشکلات مالی و روانی شدیدی برای ما و خانواده‌هایمان ایجاد کرده، بلکه با وعده‌های بی‌ثمر و پاسخ‌های متناقض وزارت علوم و سازمان اداری و استخدامی—که نشان از ناهماهنگی عمیق بین این دو نهاد دارد—هر روز بر عمق ناامیدی و یأس ما افزوده شده است. از ریاست محترم جمهور تقاضا داریم شخصاً به این مسأله ورود کرده و با دستور ویژه، مشکلات میان این دو ارگان در حل و فصل پرونده‌های جذب را هموار نمایند.

ریاست جمهوری


@DrArefbashiri17 اردیبهشت 1404
مطالبه

درخواست دسترسی اساتید و پژوهشگران به نسخه ارتقاء یافته هوش مصنوعی

اینجانب به عنوان یک عضو فعال جامعه علمی، پیشنهاد می‌دهم وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در راستای حمایت از پژوهشگران و اساتید کشور، نسبت به فراهم‌سازی دسترسی به نسخه‌های پیشرفته و ارتقایافته هوش مصنوعی اقدام نماید. این اقدام می‌تواند نقش موثری در ارتقاء کیفیت تحقیقات، افزایش بهره‌وری و تسهیل فرآیندهای علمی ایفا کند. امید است با توجه به اهمیت فناوری‌های نوین در توسعه علمی و فناوری کشور، این پیشنهاد مورد بررسی و تصویب قرار گیرد تا پژوهشگران و اساتید بتوانند از امکانات بروز و مؤثر برای پیشبرد اهداف علمی خود بهره‌مند شوند.

وزارت علوم، تحقیقات و فناوری اطلاعات


عارف بشیری بازنشر داد

@DrArefbashiri25 آذر 1403
پیشنهادها

اصول اخلاقی یا خواسته‌های شخصی؛ کدامیک پیروز می‌شود؟!

در دنیای امروز، با نگاهی به کنسرت‌های موسیقی و هنری، به وضوح با پدیده‌ای مواجه می‌شویم که در آن اصول اخلاقی و ارزش‌های فرهنگی به راحتی نادیده گرفته می‌شوند. به‌ویژه در مورد یک هنرمند خانم که به تازگی به طور علنی با برهنگی به خوانندگی پرداخته است، سوالی اساسی در ذهن شکل می‌گیرد: اصول اخلاقی یا خواسته‌های شخصی؛ کدامیک پیروز می‌شود؟ این هنرمند با برهنگی به عرصه موسیقی پا گذاشته و این عمل، پرسش‌هایی عمیق در مورد هویت فرهنگی و ملی ما برمی‌انگیزد. لباس‌های علم، فرهنگ و اعتقادات به مثابه هنجارهای اجتماعی به تصویر کشیده می‌شوند، اما در این مورد خاص، لباس ملی و میهنی به ابزاری تبدیل گشته است که خواسته‌های فردی را فریبنده‌تر جلوه می‌دهد. در این فضا، ارزش‌های ملی و میهنی در پس پرده برهنگی و خودنمایی گم می‌شوند. شگفتا که در کجای اندیشه‌مان می‌تواند برهنگی، به عنوان نماد عدم، لباس‌های مقدس را بر تن آدمیان کند؟! این هنرمند تلاش می‌کند تا خواسته‌های خود را با مفاهیمی چون «میهن»، «ایران»، «اسطوره‌ها» و «مردم» توجیه کند، اما این حرکت چه عواقبی برای ارزش‌های مقدس و ساختار اجتماعی ما در پی دارد؟ چگونه ممکن است کسی که در تضاد با اصول اخلاقی است، منبع و سرچشمه ارزش‌های مقدس گردد؟ آیا اجازه می‌دهیم که در پی شهرت و موفقیت‌های شخصی، حقیقت و ارزش‌ها را قربانی کنیم؟ این رفتار نشان می‌دهد که در دنیای امروز، چنین افرادی تنها زمانی به ارزش‌های معنوی توجه می‌کنند که خواسته‌های شخصی‌شان تأمین شود. به راستی، این مسیر چه سرنوشتی برای فرهنگی که باید پاسداری کنیم، رقم خواهد زد؟ اکنون زمان آن رسیده است که به یک انتخاب بنیادی بپردازیم: آیا خواسته‌های شخصی حق دارند بر اصول ملی و فرهنگی غلبه کنند یا ارزش‌های مشترک و پایدار باید همواره در صدر قرار داشته باشند؟ این چالش نه تنها برای هنرمندان، بلکه برای هر یک از ما به‌عنوان اعضای جامعه‌ای بزرگ، حیاتی است. در این برهه تاریخی، بر عهده ماست که در راستای حفظ هویت فرهنگی و ارزش‌های مشترک تلاش کنیم و از آن‌ها به نفع یک آینده پایدار و معنا‌دار پاسداری کنیم.

عموم مردم ایران زمین، و نهادهای علمی و فرهنگی


@DrArefbashiri21 آذر 1403
ایده و راهکار

سامانه نمایه‌سازی مقالات برتر: پل ارتباطی بین علم و سیاست‌گذاری

بسیاری از مقالات علمی بر روی آسیب‌های مهم جامعه تمرکز کرده و ایده‌ها و راه‌حل‌های خلاقانه‌ای ارائه می‌دهند. با این حال، کافی نیست که این مقالات تنها در مجلات کشوری نمایه شوند. متاسفانه، در بسیاری از موارد، این مقالات مورد توجه و مطالعه نهادهای تصمیم‌گیر قرار نمی‌گیرند. پیشنهاد می‌شود کمیسیون ارزیابی نشریات وزارت علوم یک سامانه ترتیب دهد که مقالات ممتاز با ایده‌های سازنده را بر اساس شاخص‌های مشخص نمایه کند. سازوکار این سامانه می‌تواند به سادگی اینگونه باشد: هر مجله در هر فصل یک یا دو مقاله برتر خود را برای این سامانه ارسال کند و مقالات منتخب براساس شاخص‌های مشخص نمایه گردند. ایجاد چنین سیستمی، می‌تواند به بهبود ارتباط بین تحقیقات علمی و نهادهای تصمیم‌گیر کمک کند و به ارتقای کیفیت تصمیم‌گیری‌های اجتماعی منجر شود. این طرح می‌تواند تاثیر قابل توجهی در بهبود ارتباط بین تحقیقات علمی و نهادهای تصمیم‌گیر داشته باشد. چند نکته مثبت که می‌توان به آنها اشاره کرد عبارتند از: ۱- ارتباط بهتر با سیاست‌گذاران: این سامانه می‌تواند به نهادهای تصمیم‌گیر کمک کند تا به راحتی به مقالات و ایده‌های سازنده دسترسی پیدا کنند و از آنها در تصمیم‌گیری‌ها استفاده کنند. ۲- ترویج تحقیقات با کیفیت: با انتخاب و نمایه‌سازی مقالات برتر، می‌توان به محققان انگیزه بیشتری داد تا بر روی مسائل مهم و آسیب‌های اجتماعی کار کنند و کیفیت مقالات را بالا ببرند. ۳- ارتقای سطح علم و دانش: انتشار و نمایه‌سازی مقالات برتر می‌تواند به گسترش دانش و آگاهی در زمینه‌های مختلف کمک کند و در نهایت منجر به بهبود وضعیت اجتماعی در جوانب مختلف شود. ۴- سازوکار ساده و موثر: سیستم پیشنهادی برای ارسال مقالات برتر از مجلات مختلف به سامانه، می‌تواند به سادگی و کارایی این فرآیند کمک کند و همچنین باعث کاهش حجم کاری برای کمیسیون ارزیابی نشریات می‌شود. ۵- ایجاد انگیزه برای مجلات: این طرح می‌تواند به مجلات علمی انگیزه دهد تا بیشتر بر روی کیفیت مقالات خود تمرکز کرده و به دنبال شناسایی و انتشار مقالات برجسته باشند. با این حال، لازم است که جزئیات بیشتری درباره‌ی نحوه‌ی انتخاب مقالات برتر، معیارهای ارزیابی و نحوه‌ی استفاده نهادها از این مقالات در نظر گرفته شود تا این فرآیند به طور کامل و موثر پیاده‌سازی شود. همچنین، نیاز به همکاری نزدیک بین دانشگاه‌ها، نهادهای تصمیم‌گیر و مجلات علمی وجود دارد تا این سامانه به درستی عمل کند.

وزارت علوم تحقیقات و فناوری


@DrArefbashiri25 آبان 1403
پیشنهاد تغییر زمان برگزاری هفته پژوهش برای افزایش مشارکت دانشجویان
پیشنهادها

پیشنهاد تغییر زمان برگزاری هفته پژوهش برای افزایش مشارکت دانشجویان

هفته پژوهش در دانشگاه‌ها به طور سنتی در اواخر آذرماه و در نزدیکی ایام فرجه امتحانات دی‌ماه برگزار می‌شود. ایامی که با ریزش قابل‌ توجهی از حضور دانشجویان در دانشگاه همراه است. نزدیکی هفته پژوهش به ایام امتحانات نه تنها باعث می‌شود بسیاری از دانشجویان درگیر آماده‌سازی برای آزمون‌های ترم یا میان ترم باشند، بلکه مانع از مشارکت جدی و فعال آن‌ها در سمینارهای علمی و کارگاه‌های مفید پژوهشی اساتید و هدر رفت سرمایه زیادی شود. با توجه به این مشکلات، پیشنهاد می‌شود زمان برگزاری هفته پژوهش به اوایل آذرماه منتقل شود. این تغییر می‌تواند فرصت بهتری برای برگزاری سمینارها، کارگاه‌ها و مباحث علمی فراهم نموده و دانشجویان را تشویق به مشارکت بیشتر در این فعالیت‌ها نماید. امیدوارم این پیشنهاد مورد توجه قرار گیرد و شاهد تغییرات مثبتی در روند برگزاری هفته پژوهش باشیم.

دانشجویان، هفته پژوهش، دانشگاه، مشارکت دانشجویان، تغییر زمان


@DrArefbashiri28 مرداد 1403
مطالبه

اهمیت وجود مشاور و روانشناس در کنار ورزشکاران و قهرمانان کشور

حاشیه بلای بدی است. همه شنیده‌ایم که از قدیم گفته‌اند کنترل کردن زبان خود، از کنترل کردن حرف مردم بسیار آسان‌تر است. ستاره‌های بسیاری در دنیا قربانی حاشیه‌ها شدند و برخی هم کارشان به مشکلات روحی و درنهایت به خودکشی رسید. ورزشکاری که تمایل دارد در برابر هر اتفاقی در جریان مسابقه، با حرکاتی، و یا صحبت‌هایی، جلب توجه کند، مطمئناً تمایل هم دارد واکنش مردم و کامنت‌های آن‌ها را هم ببیند و عجیب اینکه این حرکات، درست در ایام مبارزات خودش باشد چه برسد به بعد مسابقات. چرا این‌همه انرژی حاصل از خودباوری و قهرمانی به‌جای تخلیه روی تمرین و تمرکز بیشتر، بر روی فضای مجازی و سر حرف‌های مردم تخلیه می‌شود؟ شاید شعار «با انرژی باشی برنده‌ای» اینجا بیشتر به کار بیاید! آیا انتظار دارند یک جوان بیست‌‌وچند ساله، به تمام این تجربیات آگاهی داشته باشد؟ همه به خوبی دیده‌ایم قهرمانانی که قربانی تحریک‌های سیاسی و فرهنگی افرادی بیمار شدند و اکنون به حاشیه رانده شده‌اند و برخی در حسرت سنگین جایگاهشان پیش مردم و بعضی نیز در انتظار محرومیت به سر می‌برند. چرا مسئولین ورزشی از اهمیت وجود یک مشاور و روانشناس خبره در کنار ورزشکاران و قهرمانان کشور، غافلند؟ یک ورزشکار، نماینده یک کشور است و چشم امید ده‌ها میلیون نفر به او دوخته شده است. از وزارت ورزش انتظار می‌رود به‌طور جد، در این‌زمینه پشتوانه‌سازی کنند. بودجه ورزشی فقط برای امکانات ورزشی نیست. ورزشکار به تقویت روحی و روانی احتیاج بیشتری دارد.

وزارت ورزش و جوانان کشور، قهرمان کشور


@DrArefbashiri10 فروردین 1403
حذف چهار صفر از پول ملی
مطالبه

چرا حذف چهارصفر از پول ملی هنوز اجرایی نشده است؟

به رغم آنکه هیئت دولت در جلسهٔ نهم مرداد ۱۳۹۸، لایحهٔ پیشنهادی بانک مرکزی مبنی بر تغییر واحد پول ملی از ریال به تومان و حذف چهار صفر را به تصویب رساند و در پانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۹ مجلس شورای اسلامی کلیات لایحهٔ حذف چهار صفر و تبدیل پول ملی ایران از ریال به تومان را تصویب کرد اما این لایحه از آن زمان تاکنون برای اجرایی شدن منتظر تأیید شورای نگهبان است. متأسفانه ارزش پول ملی در سال‌های اخیر به پایین‌ترین سطح خود رسیده است و مشخص نیست چرا شورای نگهبان در این زمینه تعلل می‌ورزد.

شورای نگهبان، حذف چهار صفر


@DrArefbashiri10 فروردین 1403
دلیل تعلل شورای نگهبان برای تایید حذف چهار صفر از پول ملی چیست؟

@DrArefbashiri3 اسفند 1402
ایده و راهکار

تعیین ناظر ناشناس برای جلسات دفاعیه توسط وزارت علوم

در جلسات دفاعیه پایان‌نامه‌های کارشناسی ارشد و دکتری، ناظر ناشناس از سوی وزارت علوم به‌ صورت آنلاین تعیین شود. نقش جلسات دفاعیه در ارتقای کیفیت پایان‌نامه‌ها را نباید ساده پنداشت. علی‌رغم اینکه جلسات داوری پایان‌نامه‌ها، فیلتر نهایی به‌ منظور ارزیابی علمی و فنی پایان‌نامه‌ها است اما متاسفانه اساتید به دلایلی همچون: ملاحظه استاد راهنمای دانشجو، عدم فرهنگ انتقادپذیری، و از همه مهمتر، کوتاهی‌های قابل توجه خود داور ارزیاب در مطالعه پایان‌نامه، این فیلتر هیچگونه کارایی ندارد. ارتقای کمی و کیفی پایان‌نامه‌های کارشناسی ارشد و رساله‌های دکتری مستلزم نظارتی عمیق‌تر بر جلسات دفاعیه‌ها و روند پذیرش پایان‌نامه‌ها است. در این راستا پیشنهاد می‌شود وزارت علوم تحقیقات و فناوری بستری را ایجاد نماید و اساتید عضو هیئت علمی در آن ثبت‌نام کرده و در روند ارزیابی، به‌ صورت آنلاین و ناشناس شرکت کنند. بدین ترتیب در عین‌ حال که جلسه دفاعیه ضبط و مستند می‌شود، گزارشی از عملکرد کیفیت جلسه دفاعیه، ارزیابی داوری، و سایر الگوهای استاندارد، به وزارت علوم ارائه شود. بدیهی است مجوز پذیرش دانشجوی کارشناسی ارشد یا دکتری باید منوط به اثبات کارکردهای عینی گروه‌های علمی مراکز علمی باشد.

وزارت علوم

@DrArefbashiri3 اسفند 1402
ارتقای کمی و کیفی پایان‌نامه‌های کارشناسی ارشد و رساله‌های دکتری مستلزم نظارتی عمیق‌تر بر جلسات دفاعیه‌ها و روند پذیرش پایان‌نامه‌ها است.

@DrArefbashiri6 دی 1401
مطالبه

با راننده اتوبوس‌هایی که به وقت نماز توقف نمی‌کنند، برخورد شود

علی‌رغم اینکه بر اساس قانون، رانندگان اتوبوس‌های بین شهری موظفند برای ادای فریضه نماز مسافران توقف نمایند اما متأسفانه از سوی برخی رانندگان مشاهده می‌شود که نسبت به چنین امر مقدس و قانونی، به کرات قانون‌شکنی می‌کنند. برای مثال مسیر ایلام به تهران و بالعکس، یکی از این موارد بسیار شایع است که متأسفانه بصورت یک عادت و هنجار ناشایست بین رانندگان در آمده است. کار به جایی رسیده است که وقتی به راننده‌ای برای نماز علی‌الخصوص نماز صبح که مطلقا توقف نمی‌کنند، تذکر داده می‌شود، لب به پرخاشگری و اعتراض باز می‌کنند. گزارش کد 6 (مربوط به تخلف در زمینه فریضه نماز) به پلیس راهور هم هیچ اثر سازنده‌ای در این‌ خصوص نداشته است و خواهشمندیم به‌طور جدی این مسأله مورد پیگیری قرار بگیرد.


@DrArefbashiri6 آبان 1401
مطالبه

اعلام جرم برای سر دادن شعارهای متعلق به گروه‌های تروریستی

این روزها از سوی اغتشاشگران، همواره شعارهای هنجارشکنانه و پوچ فراوانی سر داده می‌شود که بسیاری از آن‌ها متعلق به گروه‌های تروریستی، منافقین و دشمنان نظام و مردم و بشریت هستند که خواسته و ناخواسته با سر دادن این شعارها، از آن گروه‌های تروریستی حمایت می‌کنند. متاسفانه تسامح و مدارای نیروی انتظامی و مسؤولان، این توهم را بر مغزهای تهی این افراد ایجاد نموده است که لابد نظام توانایی مقابله با این افراد را ندارد! افرادی که نه زبان منطق می‌فهمند، نه خواسته‌ی روشنی دارند و نه بویی از انسانیت برده‌اند و تنها حرف زور می‌فهمند. لازم است مجلس برای این افراد ناهنجار، که شعارهای متعلق به گروه‌های تروریستی سر می‌دهند، اعلام جرم نموده و مجازات مشخصی را تعیین نماید.


@DrArefbashiri14 مهر 1401
مطالبه

ضرورت تدوین درسنامه امنیت ملی در آموزش‌ و پرورش

اغتشاشات متعدد و آشوب‌هایی که در کشور توسط قشر جوان و حتی تحصیلکرده صورت می‌پذیرد، همگی گویای وجود ضعف آگاهی بسیار زیاد جوانان از واقعیت‌های امنیتی منطقه و جهان، تحرکات تروریستی دشمن و دشمن‌شناسی است. آموزش‌های امنیتی همگی نیازمند ارائه سازوکار آموزشی بر پایه‌ی جریان‌های سیاسی و امنیتی در منطقه و جهان است. بنابراین این که ما صرفاً روی تئوری‌ها و نظریات مکاتب سیاسی و بایدهای حقوق بین‌المللی تمرکز کنیم، امری بسیار سطحی و خلاف واقعیت است. جوانان باید از واقعیت‌های امنیتی کشور، گروه‌های تروریستی در منطقه، جریان‌شناسی تفکر براندازی، و واقعیت‌های حاکم بر منطقه و جهان آگاه باشند و این امر مستلزم تدوین یک درس آن هم موکدا توسط یک تحصیلکرده‌ی نظامی در آموزش‌وپرورش و آموزش عالی است که هم پاسخگوی سوالات جوانان باشند و هم آگاهی‌های لازم را به ایشان در این حوزه‌های حیاتی ارائه دهند.


@DrArefbashiri5 مهر 1401
پیشنهادها

ضرورت انقلاب فرهنگی در سینما

متأسفانه در جامعه ایران «فرهنگ اعتراض»، بین مردم به خوبی جا نیفتاده است. برای همین، گروهی، آنگاه که می‌خواهند اعتراض خود را نسبت به یک قانون و یا رویه‌ای از حکومت، نشان دهند، خواهان ساقط شدن کل ساختار سیاسی حاکم می‌شوند!!! حال تصور کنید هر بار در یک حکومت اجرای یک سیاست یا رویه ای قانونی، خلاف سلیقه و تفکر برخی افراد باشد، آن عده سریعاً خواهان تغییر اصل آن نظام سیاسی شوند!! و یا بروند از نهادهای بین المللی علیه میهن آبا و اجدادی خود شکایت کنند تا تحریم شود!!! و یا با آشوب و خنجر کشیدن بر روی هموطنان بی گناه خود، بازیچۀ دست آتش کینۀ درونی چهل سالۀ منافقانی شوند که دستمزد و معیشت آن ها در خارج، منوط به درجه تأثیرگذاری بر روی ذهن آشوبگران و میزان خرابکاری و تعداد آمار مخاطب برنامه های ماهواره ایشان است. شیوه های نامتعارف اعتراض با خنجر زدن به خود، فقط مخصوص آشوبگرانِ ساده لوح نیست. در این بین، خنجر زدن سلبریتی ها به خودشان جلوۀ دیگری پیدا کرده است. سلبریتی‌های مردم پرستی که ترس از سرزنش مردم، آن‌ها را به تجاوز به حدود خدا و تیشه به ریشۀ عقاید خود وامی‌دارد. و اینگونه می شوند که خداوند فرمود: آیا نمی‌نگری به حال گروهی از آنان که به همان اندازه که باید از خدا بترسند یا بیش از آن، از مردم ترسیدند.... (نساء77). آنان نیز در میان موج بسیار زیادِ تحریک های افراد بددهن و فرومایه محصور می شوند، و برای اینکه از ترس سرزنش آنان در امان بمانند، تسلیم خواسته های آنان می شوند و لذا مشاهده می کنیم: یکی برای اعتراض، روسری خود را درمی آورد! دیگری به نشانۀ اعتراض، سر خود را می تراشد! یکی دیگر پیش تر در جشنواره های خارجی، عنان از کف داده و به دلیل ضعف اعتماد به نفس در برابر فرهنگ بی ریشۀ غربی، تمدن اصیل هزاران سالۀ خود را فراموش کرده و دیگر بماند که دین پاک او به او چه سفارشاتی کرده است و اینگونه بر شرف و عزّت خود خنجر می زند. چگونه ممکن است ارزش‌های توحیدی در جامعه به‌دست بازیگران برهنه و خودباخته‌ی فرهنگ غرب، نهادینه شود؟ نهادینه کردن فرهنگ ایرانی اسلامی در سینما و تلویزیون، برای ذهن شست وشو شده ای که ریشۀ پیشرفت فرهنگ کشور را در ترویج فرهنگ غربی می داند چه معنی می تواند داشته باشد؟ وقتی رهبر معظم انقلاب (مدّظلّه العالی) می‌فرماید: «امروز آن کسانی که پیامی برای مردم دارند؛ چه پیام رحمانی، چه پیام شیطانی فرق نمی کند بهترین وسیله‌ای که در اختیار می گیرند، وسیله‌ی هنر است. به کمک هنر، امروز در دنیا باطل‌ترین حرف ها را در ذهن یک مجموعه‌ی عظیمی از مردم به صورت حق جلوه می‌دهند که بدون هنر امکان نداشت، اما با هنر و به کمک ابزار هنر این کار را می کنند.... استخدام هنر، برای انتقال مفاهیم والا و باارزش است که تا اعماق جان مخاطب نفوذ کند. این یک وسیله است، این یک ابزار بسیار باارزش است. ابزار است، اما آنقدر این ابزار وزن پیدا می کند که گاهی به قدر خودِ محتوا اهمیت پیدا می کند؛ چون اگر نباشد، محتوا قابل انتقال به دل ها نیست». تا کی مردم برای دفاع از فرهنگ اسلامی و اعلام برائت از حرکات سینماگرهای خودفروخته، به خیابان‌ها بیایند و از ارزش‌های انقلاب، دفاع کنند. ما نباید این نعمت عظیم را به راحتی خرج کنیم. امروز مدیریت فرهنگ، در دست ماست و این ننگ است برای ما که در عرصه ای با این ظرفیت عظیم، همچنان در خواب غفلت فرو بمانیم. امروز بزرگترین ابزار سلطۀ فرهنگی غربی بر کشور، راه خود را در سینما یافته است. این تازه شروع کار است و اگر جلوی طغیان فرهنگی و ولنگاری سینما گرفته نشود، قطعاً سینما تبدیل به لانه جاسوسی فرهنگی، هالیوود دوم، و جولانگاه شیاطینی می شود که با القای ارزش های هوس آلود، جوانان را بیش از پیش به ورطۀ شهوات و تعقیب دختران این مرز و بوم می‌کشانند. سینمای ما به وجود شهید آوینی ها احتیاج دارد ولی تصور نکنیم که اکنون دیگر شهید آوینی نیست. حتّی اگر شهید آوینی هم اکنون حضور می داشت، با این فضای مسموم مدیریت سینما، نمی توانست کاری انجام دهد زیرا یک تنه نمی توان با این ولنگاری مقابله نمود. اتاق جنگ، یا اتاق‌های خودباختگی فرهنگی در دانشکده‌های هنر را تا کی باید تحمل کنیم؟ تا کی استعدادهای بی‌نظیر، برومند و پاک جوانان کشور، صرفاً بخاطر جوّ آلوده و دون‌مایۀ حاکم بر دانشکده های هنر و تئاتر، از رفتن به آنجا و تحصیل در آن پرهیز کنند و این‌همه استعداد شگرف، نیست و نابود گردد؟