در این دانشکده، بذر آرزوهایتان سبز میشود
اینجا کلی طرفدار دارد و عجیب پاگیرتان میکند؛ شاید بپرسید چرا؟ جواب، مثل آفتاب روشن است: به خاطر آرزوهایی که آنجا برآورده شده!
گروه زندگی: خیابانها همیشه فقط یک محل عبور و مرور نیستند. گاهی گذشتن از یک خیابان همانا و تا چند سال پاگیر آن خیابان شدن، همان. خیابان انقلاب هم یکی از همان خیابانهای تهران است که کلی طرفدار دارد و عجیب پاگیرتان میکند؛ شاید بپرسید چرا؟ جواب، مثل آفتاب روشن است: به خاطر آرزوهایی که آنجا برآورده شده! آرزوهایی از قلب نوجوانهایی که پای کتابفروشیهای این خیابان جوان شدند و اسم و رسمشان به عنوان مترجم و نویسنده درآمد، تا آنهایی که خواسته یا ناخواسته گذرشان افتاد به دانشکده رسانه خبرگزاری فارس و برای یک سوال ساده پرسیدن رفتند داخل و آقا یا خانم خبرنگار و عکاس بیرون آمدند.
جایی برای سبز شدن آرزوها
فرقی نمیکند چند ساله هستید یا حتی اهل کجا؛ چون توی سینه هر آدمیزادی را که بگردید، کنج قلبش آرزویی دارد که شاید سالهاست بذرش را برای برآورده شدن کاشته اما هنوز که هنوز است سبز نشده. اگر شما هم از آن دسته هستید که همیشه عاشق تصویر و خبر و تدوین و حتی صداگذاری و کارگردانی بودید، دانشکده رسانه خبرگزاری فارس، جایی است که آرزویتان برآورده و بذرهای گوشه قلبتان، آرام آرام، سبز میشود.
سوژههایی که دلبری میکنند
فقط کافی است سری به نشانی آن بزنید. کمی بین کلاسهایش بگردید و چند کلمهای پای حرف دانشجوهایش بنشینید که برایتان از شیرینی آرزوهایی میگویند که برایشان در این دانشکده برآورده شد؛ از نوشتن و منتشر کردن اولین خبر و گزارش به اسم خودشان، تا دوربین توی دست گرفتن و زوم کردن روی همه سوژههایی که مدتها بود توی ذهنشان دلبری میکرد.
درس خواندن و پول درآوردن
همه این حرفها تجربه تماشای دانشجوهایی است که در تحریریههای دانشکده پشت سیستمهایی نشستهاند که از آنها میخواهد حتی قبل از فارغالتحصیل شدنشان، هنرنمایی کنند و هر چیزی را که به صورت تئوری سر کلاسهای دانشکده واز اساتید یاد گرفتهاند حالا به صورت عملی روی دایره بیاورند.اما از همه اینها جالبتر و مهمتر آنجایی است که گاهی درآمد دانشجوها از این کارهای عملی، از شهریهای که به دانشکده میدهند چند برابرتر میشود! و این با یک حساب سرانگشتی چه میتواند باشد جز بُرد بُرد؟
۱۸ MB
حرفهایی برای گفتن و نوشتن
ولی اگر از وسعتش میپرسید، دانشکده آنقدر بزرگ نیست که بین راهروهایش گم شوید اما راههای بزرگی را به روی شما باز میکند برای رسیدن به دنیای پرچالش رسانه. جایی که از سیاست و روابطبینالملل تا فرهنگ و زندگی و محیطزیست و حتی حوزههای دانشگاه و علوم پزشکی، حرف برای گفتن و نوشتن وجود دارد و تنها دنبال انگشتهایی میگردد که مهارت تقدیمشان کند برای نوشتن و به تصویر کشیدن.
بهشتی برای کلمهها
کتابخانه، سالنها، تحریریهها و کلاسهای دانشکده، همه مثل پنجرههای وسیعی هستند که رو به آرزوهای دانشجوها باز شدهاند. بهشت کوچکی برای تمام مغزهایی که شیفته خبرنگاریاند و معشوقی جز رسانه و نوشتن و دوربین ندارند. کنار میزهایشان که میایستم صدای تپشهای قلب و کوبیدنهای بیوقفه نوک انگشتهایشان روی کیبوردها تماشایی است. به روبهرو خیره شدهاند و کلمات را از مغزهایشان بر آن صفحه شیشهای جاری میکنند به امید دیده شدن. و چه چیزی از تماشای کلمهای که از جان برخاسته باشد زیباتر است؟
اینجا پاگیر میشوید
در دانشکده خبرگزاری فارس، دانشجویان، کلمه، یاد میگیرند و منتشر میکنند. زیبا و مقدس و با دستهایی که آرزوهایشان توی قبلهایشان جوانه زده. در خیابان انقلاب. دقیقا همان جایی که کلی طرفدار دارد و عجیب پاگیرتان میکند؛ و شاید بپرسید چرا؟ گفته بودم؛ جواب، مثل آفتاب روشن است: به خاطر آرزوهایی که آنجا برآورده شده است!#دانشکده_خبرگزاری_فارس#رسانه#دانشجو
18:53 - 11 شهریور 1404
0 بازدید