آیا واقعاً توان ساخت یک پیامرسان ملی در شأن مردم ایران را نداریم؟
چه زمانی قرار است شاهد راهاندازی یک پیامرسان واقعی، با کیفیت، فراگیر و قابل رقابت در سطح جهانی باشیم؟ آیا واقعاً برای حل این مسئله ساده اما حیاتی، به «چند بحران دیگر» نیاز داریم تا به فکر بیفتید؟! در شرایطی که دنیا در حال توسعه فناوریهای نوین ارتباطی با دقت میلیثانیهایست، هنوز مردم ایران بین پیامرسانهایی سرگردانند که یا نوتیفیکیشن نمیفرستند، یا مدام قطع میشوند، یا حتی در سادهترین مکالمات صوتی مشکل دارند. ما از خودمان میپرسیم: آیا واقعاً باید مجبور باشیم همچنان از پلتفرمهای خارجی مثل واتساپ استفاده کنیم که نه امنیت کاربران را تضمین میکند، نه امکاناتی در شأن کاربران ایرانی ارائه میدهد؟ آیا این بیتوجهی تعمدیست؟ یا صرفاً نشانهای از ناتوانی مدیریتی؟ اگر مشکل مالیست، شفاف اعلام کنید؛ شماره حساب بدهید، شاید مردم حاضر باشند برای یک زیرساخت واقعی ارتباطی ملی کمک کنند. اگر هم توان اجرایی و فنی آن را ندارید، صادقانه اعلام کنید. مردم لااقل بدانند که بیش از این دل نبندند. ما کشوری هستیم که توانایی طراحی ماهواره و ساخت موشک داریم؛ آنوقت ساخت یک پیامرسان کارآمد که نوتیفیکیشن درست بفرستد و قطعی دائمی نداشته باشد، از توانمان خارج است؟! چرا باید پیامرسانی مثل "ایتا" هنوز از مشکلات پایهای رنج ببرد؟ چرا "سروش" هنوز درگیر قطعیهای مکرر است؟ چرا "روبیکا" با این همه تبلیغ، همچنان کند و سنگین است؟ آیا بهتر نیست به جای پراکندگی، یکپارچگی را دنبال کنید؟ چرا باید این همه اپلیکیشن نیمهکاره و ناکارآمد وجود داشته باشد، وقتی میتوان روی یک پروژه ملی متمرکز شد و آن را به نتیجه رساند؟ مردم، منتظر پاسخ روشن و عملی هستند؛ نه شعار و وعدهٔ بیسرانجام.
وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، مدیران ایتا، پیام رسان بله، مدیر عامل روبیکا، مدیر ویراستی، سروش پلاس، سازمان پدافند غیرعامل، رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی، رئیس محترم سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، رئیس محترم شورای عالی فضای مجازی
