پرچمی برای روز موعود؛ ما برای ظهور چه ساخته‌ایم؟
امروز، در میان هیاهوی یک اجتماع بزرگ، یک تصویر می‌تواند آدم را به پرسشی قدیمی‌تر از همه این روزها ببرد؛ اگر روزی قرار باشد پرچم حق به دست صاحب اصلیش برسد، سهم ما از این پرچم چیست؟ ما برای آن روز چه ساخته‌ایم؛ فقط یک انتظار، یا نسلی که واقعاً آماده ایستادن پای عهد خود باشد؟
خبرگزاری فارس _ کرمان: آخرالزمان فقط قصه روزی نیست که حضرت مهدی(عج) ظهور می‌کند؛ قصه آدم‌هایی است که باید پیش از آن روز ساخته شوند. قصه انتخاب‌ها، تشخیص‌ها و ایستادن‌هایی است که شاید هیچ‌کس برایشان دست نزند، اما سرنوشت انسان را تعیین می‌کنند.حجت‌الاسلام مهدی امیری، کارشناس امور دینی و مسئول دفتر نمایندگی ولی‌فقیه در ناحیه مقاومت سپاه شهرستان قلعه‌گنج، معتقد است انتظار، نقطه پایان نیست؛ آغاز یک مسوولیت است.
انتظار یعنی آماده بودن
حجت‌الاسلام امیری با بیان اینکه انتظار واقعی با نشستن و دست روی دست گذاشتن معنا پیدا نمی‌کند، می گوید: منتظر واقعی کسی است که خودش را برای روزی آماده می‌کند که حق باید در جهان قد علم کند و در حقیقت، انتظار، تمرین ایستادن در جبهه حق است.این شاید نخستین مرز میان «منتظر بودن» و «منتظر نامیده شدن» باشد؛ اینکه انتظار از زبان بیرون بیاید و در زندگی دیده شود.وی می افزاید: اگر کسی امام زمان(عج) را دوست داشته باشد، اما سبک زندگی، رفتار، اخلاق و انتخاب‌هایش رنگ و بوی انتظار نداشته باشد، هنوز با حقیقت انتظار فاصله دارد؛ چرا که جامعه مهدوی از انسان‌های مهدوی ساخته می‌شود.یعنی انتظار، از خود انسان آغاز می‌شود؛ از همان جایی که کسی نمی‌بیند، از انتخابی که قرار نیست برایش تشویق شود و از لحظه‌ای که باید میان منفعت شخصی و حقیقت، یکی را انتخاب کند.
امام را می‌شود دوست داشت، اما آیا می‌شناسیم؟
اما انتظار یک پایه مهم‌تر هم دارد؛ شناخت.حجت‌الاسلام امیری با تأکید بر اینکه نخستین گام در مسیر انتظار، شناخت امام است، تصریح می کند: نمی‌شود منتظر امامی بود که او را نمی‌شناسیم. شناخت امام فقط دانستن نام و نسب نیست؛ یعنی بدانیم امام از ما چه می‌خواهد و وقتی در برابر انتخابی میان حق و باطل قرار گرفتیم، در کدام سمت بایستیم.این‌جاست که انتظار از یک مفهوم ذهنی فاصله می‌گیرد و به یک انتخاب روزانه تبدیل می‌شود؛ انتخاب میان آنچه آسان است و آنچه درست، میان سکوت و مسوولیت، میان بی‌تفاوتی و ایستادن.
آخرالزمان؛ امتحانِ تشخیص
شاید یکی از جدی‌ترین پرسش‌ها درباره روزگار آخرالزمان همین باشد؛ اگر حق و باطل همیشه با تابلوهای روشن روبه‌روی هم قرار نگیرند، انسان چگونه مسیرش را پیدا کند؟این کارشناس امور دینی خاطرنشان می کند: آخرالزمان فقط زمانه ظهور نیست؛ زمانه تشخیص است. در روزگار فتنه، انسان باید بتواند حق را از باطل، حقیقت را از تحریف و مسیر درست را از راه‌های انحرافی تشخیص دهد. کسی که امروز قدرت تشخیص ندارد، نمی‌تواند ادعا کند برای ظهور آماده است.پس منتظر، فقط کسی نیست که چشم به راه یک اتفاق باشد؛ کسی است که چشمش برای دیدن حقیقت تربیت شده باشد.
یاران موعود، یک‌شبه ساخته نمی‌شوند
تصویر یاران حضرت مهدی(عج) را اگر از قاب روز ظهور بیرون بیاوریم، سؤال دیگری شکل می‌گیرد؛ این آدم‌ها از کجا آمده‌اند؟حجت‌الاسلام امیری در پاسخ به همین پرسش می گوید: یاران حضرت مهدی(عج) یک‌شبه ساخته نمی‌شوند. انسان‌هایی که قرار است در کنار امام بایستند، باید پیش از آن روز در میدان خودسازی، ایمان، مسوولیت‌پذیری، بصیرت و دفاع از حق ساخته شده باشند. در واقع، انتظار، ساختن همین انسان‌هاست.این یعنی شاید مهم‌ترین میدان انتظار، همین امروز باشد؛ نه جایی دور از زندگی، بلکه در خانواده، در جامعه، در مسوولیت، در اخلاق و در همان لحظه‌ای که انسان باید تصمیم بگیرد چه کسی باشد.
جامعه منتظر از آدم‌های منتظر ساخته می‌شود
انتظار اگر فقط در تقویم بماند، جامعه را تغییر نمی‌دهد.حجت‌الاسلام امیری می افزاید: جامعه منتظر، جامعه‌ای نیست که فقط برای ظهور دعا کند؛ جامعه منتظر باید در برابر ظلم بی‌تفاوت نباشد، حق‌الناس را جدی بگیرد، دروغ را عادی نکند، مسوولیت خود را بشناسد و برای اصلاح خود و جامعه قدم بردارد. بر این اساس، اگر انتظار حقیقت داشته باشد، پس باید در رفتار ما دیده شود.اینجا دیگر سخن از یک احساس شخصی نیست؛ سخن از ساختن جامعه‌ای است که وقتی از عدالت، مسوولیت، حقیقت و حق سخن می‌گوید، خودش هم سهمی در تحقق آنها داشته باشد.
پرچم فقط یک پرچم نیست
و شاید برای همین است که «پرچم» در روایت امروز ما معنایی فراتر از یک نشانه پیدا می‌کند؛ پرچم، نماد عهد است؛ چیزی که یک نسل آن را می‌گیرد و باید سالم به نسل بعد برساند.حجت‌الاسلام امیری با اشاره به مفهوم پرچم و عهد در فرهنگ مهدوی بیان می کند: پرچم فقط یک تکه پارچه نیست؛ پرچم، نشانه یک راه و یک عهد است. مهم این است که نسلی که امروز این عهد را به دست می‌گیرد، آن را سالم به نسل بعد بسپارد؛ نسلی که بداند این راه قرار نیست با ما تمام شود و مقصد نهایی آن، تحقق وعده الهی است.در این نگاه، هر نسل فقط صاحب یک پرچم نیست؛ امانت‌دار یک عهد است.
مبعوث به یک مسوولیت
شاید بتوان هر نسل را در این مسیر، مأمور حفظ همین عهد دانست؛ نسلی که باید آنچه را از ایمان، معرفت و آرمان دریافت کرده، نه‌تنها حفظ کند، بلکه به نسل بعد برساند.مسئله فقط این نیست که روز ظهور چه اتفاقی می‌افتد؛ مسئله این است که پیش از آن روز، چه انسان‌هایی ساخته شده‌اند.آمادگی برای ظهور، یعنی نسلی که در بزنگاه‌ها گم نشود، در برابر حقیقت عقب ننشیند و پرچمی را که از نسل‌های پیشین گرفته، سبک‌تر و کم‌رنگ‌تر به نسل بعد تحویل ندهد.
اگر ظهور فردا باشد...
حجت‌الاسلام امیری تأکید می کند: هر نسلی که خود را منتظر می‌داند، باید از خودش بپرسد اگر ظهور نزدیک باشد، من چه چیزی برای آن روز آماده کرده‌ام؟ فقط شعار کافی نیست؛ باید انسان ساخته باشیم، خانواده ساخته باشیم، جامعه ساخته باشیم و در لحظه امتحان، اهل انتخاب درست باشیم.شاید همین سؤال، همه راه‌های فرار از مسوولیت را ببندد؛ اگر ظهور فردا باشد، سهم من چیست؟آیا فقط منتظر شنیدن خبر ظهورم یا چیزی در خودم ساخته‌ام که بتوانم در آن روز بایستم؟
حرف آخر؛ پرچم را برای چه روزی نگه داشته‌ایم؟
در نهایت، انتظار قرار نیست انسان را از امروز جدا کند؛ باید او را برای امروز مسوول‌تر و برای فردا آماده‌تر کند.شاید مهم‌ترین سؤال درباره ظهور این نباشد که «چه زمانی ظهور اتفاق می‌افتد»، بلکه این باشد که «ما برای آن روز چه کسی شده‌ایم؟»پرچم، روزی باید به صاحب اصلیش برسد؛ اما پیش از آن، این نسل‌ها هستند که باید نشان دهند وقتی امانت به دستشان رسید، با آن چه کردند.اگر روز موعود از راه برسد، شاید دیگر فرصتی برای ساختن منتظر نباشد؛ منتظر باید پیش از رسیدن آن روز، ساخته شده باشد.
از خانه تا سکو؛ کرمان روی خط خبرهای خوب
از کلید خانه‌های تازه‌ساخت تا بسته‌های مهر، از خورشیدِ پشت‌بام‌ها تا بدرقه قهرمانان و در نهایت مدال نقره ناگویا؛ کرمان این روزها خبرهای خوبش را از زندگی مردم آغاز کرده و تا سکوهای بین‌المللی ورزش امتداد داده است.نمایش گزارش
دختران کرمان؛ از سالن تا سکو
ورزش بانوان کرمان دیگر قصه چند نام و چند مدال نیست؛ پشت سکوهای امروز، مسیری شکل گرفته که از سالن‌های تمرین و مسابقات استانی آغاز شده و به لیگ‌های کشور، اردوهای تیم ملی و میادین بین‌المللی رسیده است؛ مسیری که آمار دو سال گذشته و ماه‌های ابتدایی ۱۴۰۵، تصویر تازه‌ای از آن پیش روی ما می‌گذارد.نمایش گزارش
جهاد تبیین؛ نبرد حقیقت در جنگ روایت‌ها
جنگ امروز فقط در میادین نظامی جریان ندارد؛ بخشی از این نبرد در ذهن‌ها و میان روایت‌هایی شکل می‌گیرد که می‌کوشند واقعیت را تفسیر کنند. در این میدان، جهاد تبیین با تکیه بر روایت مستند، روشنگری و افزایش قدرت تحلیل جامعه، به نبردی برای حفظ حقیقت و عبور از تحریف و وارونه‌نمایی تبدیل شده است.نمایش گزارش
18:51 - 3 مهر 1405