در شطرنج پیچیده‌ی سیاست، گاهی «سکوت» برّنده‌ترین سلاح و «ابهام» هوشمندانه‌ترین استراتژی است. اتخاذ موضعی که در آن ایران نه آتش‌بسی را تایید کند و نه تکذیب، می‌تواند حریفی چون آمریکا را در بن‌بستی از بلاتکلیفی گرفتار کند. این «سکوت استراتژیک»، در واقع گرفتن نبض بازی از دست دشمن و انتقال قدرتِ تصمیم‌گیری به قلب تهران است.وقتی هیچ واکنش رسمی یا تعهدی اعلام نشود، طرف آمریکایی و پاکستانی در وضعیتی معلق و فرساینده رها می‌شوند؛ گویی در مه غلیظی قدم می‌زنند که هر لحظه ممکن است به غافلگیری ختم شود. این تعلیقِ هدفمند، دست نیروهای مسلح ما را کاملاً باز می‌گذارد تا بدون قید و بندهای دیپلماتیک، هر زمان که اراده کنند، ضرب شستِ خود را به ناوگان دریایی متجاوزان نشان دهند. در این کارزار، نپذیرفتن تعهدات رسمی، کابوسی است که خواب را از چشم تروریست‌های آمریکایی می‌رباید و ابتکار عمل را به شکلی تمام‌عیار در اختیار ایران قرار می‌دهد.
00:32 - 2 اردیبهشت 1405

5 نقل قول1 واکنش
12٫2k بازدید



1 پاسخ

تصویر نمایه‌ی ‌بهنام قریشی‌
@BGHHGB2 اردیبهشت 1405
در پاسخ به
الان تیم های جاسوسی اونا بشدت فعاله و دارن دنبال مکان های همه مسئولین میکردن....طولانی تر شدن این شرایط باعث میشه مسئولین ما کم کم از سایه بیان بیرون....بعدش دوباره تکرار داستان....این تیغ دو لبس یه طرفش به سود ماست یه طرفش ضرر