19 اردیبهشت 1405

جانم فدای «ایران اسلامی»

برخی گمان می‌کنند تنها راه مقابله با دشمن و تنها راه حفظ اتحاد و انسجام کشور، تمرکز بر عنصر «ملیت» و «ملی‌گرایی» است! البته ملیت و ملی‌گرایی مهم‌ است. اسلام هم حب الوطن را یکی از ارزش‌های مثبت دانسته است. اما ملی‌گرایی بدون توجه به روح و معنا و ایمان و تعهد دینی، یک پوسته‌ شکننده است. ملیت بدون ایما…نمایش بیشتر
اما نوآوری فکری👈 وقتی از علوم انسانی اسلامی حرف می زنیم برخی فکر می کنند منظورمان فقط «احکام اسلامی و فلسفه احکام» است. این مورد هم هست اما مواردی همچون «تفکر و منطق اسلام و البته نگاه بسیط و گسترده به منابع شناختی و حتی تجربی » عنصری به مراتب مهم تر از احکام اسلامی ست.اصولا احکام اسلامی زاییده این تفکر و منطق و منابه بسیط هستند.بر همین مبانی ذکر شده می آییم متن فعلی آقای شریفی نقد می کنم:1.مسئله ملیت و ملی گرایی و ارتباط اش با وجه دینی مان (اسلام) فراتر از یک پوسته ظاهری ست. 2. متن استاد خیلی ژورنالیستی و روزنامه نگاری ست:«ملی‌گرایی اعراب، از شدیدترین و قوی‌ترین انواع ملی‌گرایی در دنیا است. تعهد آنها به «عربیت» از قوی‌ترین و شدیدترین تعهدهاست. اما همین اعراب وقتی »ایشان چقدر جامعه اعراب را می شناسند چقدر تاریخ معاصرشان و چقدر تاریخ شان را ؟در همان حدی که در حوزه و منابع حوزوی خوانده اند؟ کفایت می کند؟انتظار از ایشان می رفت که کلی گویی روزنامه نگارانه نکنند و نگاه موشکافانه کارشناس علوم انسانی را در متن شان بکار گیرند.کاری که نکردند!؟
13:39 - 19 اردیبهشت 1405

3 واکنش
318 بازدید