بزرگترین هدفی که محقق شده از هم پاشی نیروهاست.در این شرایط کار کردن بسیار سخت میشه .دولت و نظام باید بدنبال اپ ها ،سامانه ها وپروتکلهای قوی ارتباطی باشه تا نیروها بتونن با مدیران میانی و ارشد ارتباط بگیرن و سازمانهای دفاعی و امنیتی و... راحت بتونن کار کنن
دو هدف تازه دشمن
کسانی که آگاهانه معیشت مردم را هدف قرار میدهند، در واقع به یکی از حلقههای پروژه فشار علیه ملت ایران تبدیل میشوند؛ زیرا امنیت اقتصادی، جزئی جداییناپذیر از امنیت ملی است و تعرض به آن، باید با واکنشی فراتر از تخلفات معمول اقتصادی مواجه شود.
در جنگهای جدید، نخستین هدف همیشه خاک کشورها نیست؛ روح ملتهاست. دشمن اگر نتواند سرزمین را بشکند، تلاش میکند «تابآوری اجتماعی» را فرسوده سازد؛ همان سرمایهای که ملتها را در روزهای دشوار، مقاوم نگاه میدارد. امروز نیز مهمترین میدان نبرد علیه ایران اسلامی، میدان اقتصادی و روانی است.در نزدیک به سه ماه گذشته، خیابانهای ایران به یکی از مهمترین کانونهای تولید قدرت ملی تبدیل شده اند. حضور مردم، آرامش اجتماعی و احساس تعلق ملی نشان داد که ملت ایران همچنان بزرگترین پشتوانه امنیت و اقتدار کشور است. این سرمایه اجتماعی، حاصل اعتماد، احساس هویت مشترک و پیوند تاریخی مردم با ایران است و طبیعی است که چنین ظرفیتی، اصلیترین هدف عملیات دشمن قرار گیرد.واقعیت آن است که پس از ناکامی دشمن در شکستن اراده ملت ایران، تمرکز او بر تشدید فشار اقتصادی و اخلال در معیشت مردم قرار گرفته است. در این الگو نارضایتی عمومی از طریق التهاب اقتصادی، ناامنی روانی و تضعیف امید اجتماعی هدفگذاری شده تا نوعی «فرسایش تدریجی توان ملی» را رقم زند . البته بخشی از دشواریهای معیشتی، طبیعت هر جنگ است؛ اما آنچه در قالب احتکار، اخلال در بازار، سوداگری و سوءاستفاده از نیاز مردم به وقوع می پیوندد، ربط و نسبت مستقیمی با جنگ و فشارهای خارجی ندارد.
کسانی که آگاهانه معیشت مردم را هدف قرار میدهند، در واقع به یکی از حلقههای پروژه فشار علیه ملت ایران تبدیل میشوند؛ زیرا امنیت اقتصادی، جزئی جداییناپذیر از امنیت ملی است و تعرض به آن، باید با واکنشی فراتر از تخلفات معمول اقتصادی مواجه شود. تجربه بسیاری از کشورها نشان میدهد که در شرایط جنگی، اخلالگران اقتصادی عملاً نقش پیادهنظام جنگ ترکیبی را ایفا میکنند. از همین رو، برخورد بازدارنده، قاطع و سریع با شبکههای احتکار و اخلال در بازار، ضرورتی انکار ناپذیر در حوزه امنیت ملی است.در کنار این تهدید، خطر دیگری نیز وجود دارد که اگرچه آرام و تدریجی عمل میکند، اما میتواند در بلندمدت به انسجام ملی آسیب بزند؛ تبدیل خیابان و اجتماعات مردمی به میدان تسویهحسابهای جناحی و دوقطبیسازیهای کاذب. امروز خیابان، نماد وحدت ملی ایرانیان است؛ نه عرصه رقابتهای محدود و درون گفتمانی. هرگونه مصادره این سرمایه اجتماعی به نفع منازعات جناحی، در نهایت به فرسایش اعتماد عمومی و کاهش همبستگی ملی منتهی خواهد شد.امروز کشور بیش از هر زمان دیگر به مسئولیتپذیری و حفظ همدلی ملی نیاز دارد. همه مسئولان، رسانهها، گروههای سیاسی و کنشگران اجتماعی باید مراقب باشند که گفتار و رفتارشان ناخواسته در مسیر ناامیدی، اعتمادزدایی و شکاف اجتماعی قرار نگیرد. فراموش نکنیم که ایران اسلامی در همه بزنگاه های تاریخی، هر گاه که بر سرمایه اجتماعی، امید و وحدت ملی تکیه داشته، از بحرانها عبور و تهدیدها را به فرصتی برای بازتولید قدرت ملی تبدیل کرده است.
15:46 - 25 اردیبهشت 1405
1 التفاعل
148٫5k من المشاهدات
6 الإجابة
@user170910052741738698225 اردیبهشت 1405تعليقًا علىباید استان امارات و قطر و شرکت بحرین رو تسخیر کنیم و با منابعشون، نیاز های یک سال آینده رو تامین کنیم.
@MOSHKLEMA25 اردیبهشت 1405تعليقًا على🔴 اسامی واقعی و مشخصات بلاگرهای وطن فروش افشا شداین افرادکه با حمایت همین مردم معروف شدند، ثروت ساختند و به جایگاهی رسیدند اما وقتی کشور درگیر جنگ شد، ترجیح دادند که به جای ایستادن کنار مردم و سرزمینشان در کنار قاتلین کودکان میناب بایستند دیگر خواب ایران را هم نخواهند دید و پرونده قضایی برایشان ت…أظهر المزيد
@Sahel2026 اردیبهشت 1405تعليقًا على وبا این دست فرمان و ادامه آن،به کجا خواهیم رسید؟آیا با فرافکنی ،شعار درمانی ،تبلیغ و نمایش و عادی انگاری میتوانیم مشکلات را حل کنیم؟سؤالبه کجا میرویم، چنین شتابان؟ آیا برای اصلاح اقتصاد برنامه ای داریم؟
به کجا میرویم، چنین شتابان؟ ناترازی و تورم و زد و بندهای رانتی و حقوق و پاداش های نجومی و وام های کلان بدون بازگشت و پول ملی از رده خارج و بانک های ربوی و صنایع ناتراز و مشکلات در آب و برق و گاز و فرسودگی در کل منابع و صنایع کشور و اقتصاد سیاست زده ای که در دام تحریم ها و جنگ ها افتاده اند بخش کوچکی از مشکلاتی هست که تصمیمات مدیران ایجاد کرده . پول ملی کشور از زمان مدیریت ۴ رئیس جمهور تا به الان ۱۶۰ برابر مقابل دیگر ارزهای خارجی آب رفته است و قیمت سکه امامی از ۲۰۰ هزار تومان به رقم عجیب ۲۰۰ میلیون تومان رسیده!!!! هنوز مسیر تورمی و گرانی با تمام قدرت ادامه میدهیم. چاپ پول و اوراق بدهی دیگر به یک عادت تبدیل شده است . برنامه ای برای تغییر دارید ؟ اتاق فکر برخی مسئولان، که ناتوان از حل مشکلات هستند ،دست به فرافکنی و عادی انگاری زده اند. یک روز از تورم فلان کشور میگویند و یک روز از مشکلات دیگر کشور میکنند در حالیکه ،مشکلات آنها در مقابل ما ۱درصد هم نیست. یا اسم این همه مشکل و تورم را با واژه مقاومت خلط،میکنند تا مشکلات و گرانی ،ناشی از چاپ پول و سوءمدیریت را تطهیر نمایی کنند. راه حل ،هر شکستی، در کنترل قیمت را ،به نام مقاومت ،به آینده موکول میکنند و از دوش خود برمیدارند. گویا اصلا درک درستی از معنای واژه مقاومت ندارند. به جای مقاوم سازی واقعی اقتصاد، آنرا نحیف سازی کردیم ، و به ناچار به شعار و تبلیغات و حرف درمانی روی آورده ند. هر چه از واقعیت دور شویم ،توان اصلاح را از دست داده و مجبوریم ،بیشتر و بیشتر تبلیغ درمانی و نمایش درمانی کنیم و این چرخه باطل تا جایی ادامه یابد که دیگر راه گریزی از آن نیست. همانطور که سیاه نمایی یعنی بدهی ها را بیشتر از حد مشکل نشان دادن ، کار ناپسندی است ،سفید نمایی ،یعتی کتمان کردن مشکلات و زیبا سازی، اشکالات ،کار بسیار بسیار برتری از آن است . دندانی درد بگیرد و بگوییم ،نه چیزی نیست خودش خوب میشود،زیاد راجب آن فکر نکن،این دندان درد برای اینه که بفهمی چقدر در مقابل دردش میتوانی مقاومت کنی!!!!آخرش هم که معلوم است چه میشود. اقتصاد بر پایه ،مالیات از صنایع در هم شکسته و چاپ پول و اوراق بدهی و پخش،همین پول به سازمان ها با ردیف بودجه های خاص که دستاوردی جز تورم برای کشور ندارند اداره میگردد. با این دست فرمان و ادامه آن،به کجا خواهیم رسید؟ آیا با فرافکنی ،شعار درمانی ،تبلیغ و نمایش و عادی انگاری میتوانیم مشکلات رادحل کنیم؟ تا دیرتر از این نشده تغییر رویه دهیم و یکبار برای همیشه ،شعار سال را به معنای واقعی کلمه عملی سازیم ،و مسئولانی که اشتباهات و ترک فعل و ناتوانی خود را با واژگانی مثل مقاومت ،لاپوشانی میکنند را برکنار ،و افراد توانمند را وارد میدان سازیم . همچنین افرادی که کارشان شعار بی عمل است و یا مشغول عادی انگاری ،بحران ها هستند و جز فرافکنی و مغالطه و انداختن مشکلات به گردن دیگران کار دیگری بلد نیستند نیز دستشان از مسیولیت کوتاه گردد. ثمره این مسئولان مثل درخت بی حاصل است که هر چه به آن، آب و کو دهید و رسیدگی کنید ،در آخر میوه نمیدهد. هر مسئولی که مشکلات دیگر کشورها را بزرگ نمائی کرد و مشکلات و بحران های خودمان را کوچک نمایی کرد،دوست نیست ،بلکه خواسته یا ناخواسته ،حاوی اصلاح امور را میگیرد و باعث تداوم رویه غلط در کشور میشود. این افراد نیز باید تریبون ازشون گرفته شود و از کار برکنار شوند. حرف زدن ،شعار ،نمایش فرافکنی ، سفید نمایی و عادی انگاری ،چاره ساز نیست. کافیست مشغول کار شوید و اقتصاد را از سیاست زدگی نجات دهید و روابط با همسایگان و دیگر کشورها را بهبود داده و جذب سرمایه نمایید و تعادل بین دول شرقی و غربی را رعایت کنید. یاحق
کلیه تصمیم گیران کشور
1001000
@user170910145489372800126 اردیبهشت 1405تعليقًا علىچند دهه است داریم فاصله می اندازیم. فرصت های شغلی, تحصیلی,اقتصادی را خرده رانت هوادارانی کردیم که شک داریم هوادار هستند یا نان به نرخ روز خور ... و بخشی از جامعه را ناراضی کردیم انگار می خواهیم در کشور خودمان در برابر ملت خودمان صف بکشیم... چاره اندیشی مردم و تعقل خرد جمعی را نباید دست کم گرفت.