مردم ظاهر شاه را که دیکتاتور بود بیرون کرده بودند، و از کرزای هم بدشون می‌آمد به ظاهر شاه گرفتن که به کرزای راضی شن.
ماهی ۱۰ هزار دلار برای شاه افغانستان
تضمین وام‌های نیم‌میلیارد دلاری، ارسال هلیکوپترهای جنگی و پرداخت هزینه‌های تحصیل فرزندان شاهان مخلوع؛ سندهای به‌جامانده از جعبه سیاه دربار پهلوی ثروت و دلارهای نفتی ایران در دهه ۵۰ را برمی‌شمارد که به‌جای سفره مردم، خرج منافع شخصی و روابط شاهانه می‌شد.
خبرگزاری فارس_گروه تاریخ: در روزگاری که بخش بزرگی از مردم ایران درگیر فقر، کمبود امکانات و فشارهای معیشتی بودند، دلارهای نفتی کشور در دهلیزهای تاریک بودجه‌های سرّی و تصادفات شخصی دربار محمدرضا پهلوی خرج هزینه‌های اعیانیِ شاهان سابق و مداخله‌های نظامی گران‌قیمت می‌شد.خاطرات اسدالله علم، وزیر دربار و محرم‌ترین فرد به شاه، مانند روزنه‌ای به این جعبه سیاه، پرده از بخشش‌های بی‌حساب‌وکتاب و ولخرجی‌های شخصی سلطنت پهلوی برمی‌دارد. نگاهی به این اسناد تاریخی نشان می‌دهد که چگونه منافع ملی ایران فدای رفاقت‌ها و هزینه‌های غیرضروری شاهانه می‌شد. در نمونه‌ای از این دست‌ودلبازی‌های عجیب، علم در یادداشت روز پنج‌شنبه ۱۵ مهر ۱۳۵۲ می‌نویسد: «… کاغذی از حالات پادشاه افغانستان از سفیر شاهنشاه در رم رسیده بود دادم به دقت مطالعه فرمودند. فرمودند فوری سفیر عربستان و کویت را بخواهم و با آن‌ها مطلب را در میان بگذار. عرض کردم جسارت می‌کنم؛ ولی ارزش ندارد ماهی ده هزار دلار را خود شاهنشاه مرحمت فرمایند… فرمودند: پس بنویس که ما این ده هزار دلار را برای مخارج ماهیانه شما… می‌دهیم…».
این بخشش‌ها تنها به مقررّی ماهیانه ختم نشد؛ در شنبه ۱۸ اسفند ۱۳۵۲ دستور مستقیم دیگری صادر می‌شود: «فرمودند: هزار دلار به ماهیانه ۱۰۰۰۰ دلاری پادشاه افغانستان برای مخارج تحصیل بچه‌های او اضافه کن؛ همچنین ماهیانه ده هزار دلار به پادشاه یونان بده. بعد هم یک منزل برای پادشاه افغانستان در رم بخرید. همۀ این پول را از بودجۀ سرّی دولت بگیرید.» سرریز سرمایه‌های این ملت به حساب خانواده‌های سلطنتی مخلوع تا جایی پیش رفت که محمدرضا پهلوی در پنج‌شنبه ۲۴ مهر ۱۳۵۴ با نخوت و کنایه فرمود: «خوب، این بیچاره را هم که اداره می‌کنیم.» حتی زمانی که پادشاه سابق افغانستان دست به ولخرجی شخصی می‌زد، شاه ایران بدون کوچک‌ترین تردیدی هزینه آن را از جیب مردم پرداخت می‌کرد. علم در ۲۴ فروردین ۱۳۵۵ می‌نویسد: «عرض کردم پادشاه افغانستان باز یک اتومبیل در رم خریده به ده هزار دلار و پولش را از شاهنشاه می‌خواهد. فرمودند: البته بده. چه باید کرد؟ خدا به ما می‌رساند که ما به دیگران بدهیم.»
این پاشیدن پول تنها به خانه‌های رم و اتومبیل‌های لوکس محدود نبود؛ در حوزه نظامی نیز صدها میلیون دلار از دارایی ایران خرج پاکستان می‌شد. در خاطرات علم آمده است که شاه تا سال ۱۳۵۴ «بیش از هزار میلیون دلار» به پاکستان داده بود و علم در پاسخ به گلایه شاه از درخواست‌های بعدی، به صراحت می‌گوید: «می‌دانم می‌خواهند پانصد میلیون وام بگیرند و ما تضمین کنیم. فرمودند، بلی همین طور است.» محمدحسین راجی در کتاب «جعبه سیاه» می‌نویسد: «محمدرضا پهلوی بدون توجه به وضعیت کسور سعی می‌کرد خود را فردی بخشنده نشان دهد و امکانات کشور را صرف پذیرایی از مهمانان خارجی و اهدای هدیه به آنان کند. او بودجه سری دولت و ثروت ملی ایران را حیاط‌خلوت خود و رفاه پادشاهان برکنارشده خارجی می‌دانست.» پایان پیام/#ثروت #غارت #اسدالله_علم #افغانستان #دلار #پادشاه #پاکستان #پهلوی #محمدرضا_پهلوی #رم
21:28 - 18 شهریور 1405
8 پاسخ
@user170910044656827067118 شهریور 1405در پاسخ بهدولت آمریکا بعد از جنگ جهانی دوم تصویب کرده بود به هری ترومن رییس جمهور سابق ماهی 1500 دلار حقوق بدهند. شاه ایران به شاه سابق افغانستان که هیچ ربطی به ایران نداشت ماهی 110000 دلار.
@Tarokh5918 شهریور 1405در پاسخ بهالان که این بذل و بخشش ها نیست چرا اوضاع اینطوره نکته شما هم جای دیگه خرج دیگه دارید
@user17832895871819 شهریور 1405در پاسخ بهمطالبهپیادهروها را به مردم بازگردانید؛ ایمنی شهروندان را تضمین کنید
گسترش ساخت‌وساز در شهر، پیاده‌روهای بسیاری را به محل استقرار کارگاه‌های ساختمانی تبدیل کرده است. در برخی پروژه‌ها پیاده‌رو کاملاً مسدود شده و در برخی دیگر، مسیر عبور عابران بسیار باریک، ناهموار و ناایمن است و مردم ناچارند برای عبور وارد خیابان شوند. این مشکل فقط مربوط به خیابان‌های پرتردد نیست و در بسیاری از محله‌های شهر نیز دیده می‌شود؛ در حالی که کودکان، سالمندان، افراد دارای معلولیت، استفاده‌کنندگان از ویلچر و والدین همراه کالسکه، بیش از دیگران در معرض خطر قرار دارند. پیاده‌رو متعلق به مردم است و ساخت‌وساز نباید حق عبور ایمن شهروندان را از بین ببرد. اگر پروژه‌ای ناچار به اشغال پیاده‌رو است، باید پیش از آن مسیر جایگزین ایمن، هموار، پیوسته و قابل دسترس ایجاد شود و حداقل عرض مفید آن طبق ضوابط فنی مشخص و در تمام طول مسیر حفظ شود. از سوی دیگر، صرف نصب یک گونی یا پوشش ظاهری در اطراف ساختمان، ایمنی ایجاد نمی‌کند. پروژه‌ها باید متناسب با میزان خطر، به حصار و تجهیزات حفاظتی استاندارد و مقاوم، توری ایمنی و سایر تجهیزات لازم برای جلوگیری از سقوط مصالح و ابزار مجهز شوند و سلامت این تجهیزات در طول پروژه نیز کنترل شود. مسیر عبور عابران و محدوده خطر باید در ساعات تاریکی نیز روشنایی و علامت‌گذاری مناسب داشته باشد. شهرداری نباید فقط هنگام صدور مجوز نظارت کند؛ بلکه باید بازرسی‌های دوره‌ای و سرزده داشته باشد و در صورت وجود خطر جدی، پروژه را تا رفع خطر متوقف کند. همچنین شهروندان باید بتوانند پروژه‌های ساختمانی ناایمن را به‌سادگی گزارش کنند و نتیجه رسیدگی به گزارش خود را پیگیری کنند. مطالبه ما از شهرداری می‌خواهیم: * اشغال پیاده‌رو را مشروط به تأمین مسیر جایگزین ایمن و استاندارد کند. * استفاده از گونی و پوشش‌های غیرمقاوم را به‌عنوان حفاظ ایمنی کافی نپذیرد. * استفاده از حفاظ، توری و تجهیزات استاندارد برای جلوگیری از سقوط مصالح را الزامی کند. * حداقل عرض مسیر عبور و الزامات مناسب‌سازی برای افراد دارای معلولیت را رعایت و کنترل کند. * روشنایی و علامت‌گذاری شبانه مسیرهای موقت را الزامی کند. * بازرسی مستمر از پروژه‌ها داشته باشد و پروژه‌های خطرناک را تا رفع نقص متوقف کند. * سامانه‌ای مؤثر برای گزارش پروژه‌های ساختمانی ناایمن و پیگیری نتیجه آن ایجاد کند. ساخت‌وساز برای توسعه شهر ضروری است؛ اما امنیت شهروندان نباید هزینه آن باشد. پیاده‌روها را به مردم بازگردانید و ساخت‌وساز ایمن را تضمین کنید.
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطه
@bitaarof19 شهریور 1405در پاسخ بهپولی که فقط تراستیها که اکثرشون از آقا زاده و افراد معتمد نظام هستن ، دزدیدن و حساب کنید از کل دزدیهای خاندان پهلوی بیشتره و میزان غارت ثروت مردم و فساد موجود قابل قیاس با پهلوی نیست . هیچ وقت طرفدار پهلوی و ج.ا نبودم و نیستم هردو در بی عدالتی و فساد عین همن
@IRANIN19 شهریور 1405در پاسخ بهشکی ندارم الان هم همینطوره!ثروت مملکت کم که نشده،بلکه بیشتر هم شدهبعد بیش از نیمی از جمعیت خانواده های ایران مستاجر و بیشتر از نیمی از جمعیت کشور نیاز به خدمات دندانپزشکی هستند، و ...... حالا معلوم نیست این پول ها کجاها خرج میشه