چگونه هوش مصنوعی، واقعیت ها را می‌دزدد؟
در عصرِ "پسا-حقیقت" (Post-Truth)، جنگ‌ها دیگر تنها با موشک و تانک آغاز نمی‌شوند؛ بلکه با پیکسل‌ها و کدهای کامپیوتری شکل می‌گیرند؛ تحلیلگران رسانه و کارشناسان سایبری هشدار می‌دهند که ناآرامی‌های اخیرِ بازتاب‌داده‌شده از ایران در رسانه‌های غربی، بیش از آنکه ریشه در خیابان داشته باشد، حاصلِ یک «مهندسیِ روایت» توسط ابزارهای پیشرفته‌ی هوش مصنوعی (AI) است.
کارگردانی جنگِ خیالی توسط هوش مصنوعی
شواهد فنی حاکی از آن است که اتاق‌های فکرِ غربی - صهیونیستی، با استفاده از نسل جدیدِ هوش مصنوعی مولد (Generative AI)، در حال خلقِ یک «واقعیت موازی» هستند.● بزرگ‌نماییِ رباتیک: استفاده از هزاران حساب کاربریِ جعلی (Bot) که توسط هوش مصنوعی هدایت می‌شوند تا یک هشتگ خاص یا یک ویدیوی قدیمی را به عنوان «ترند جهانی» و «خبر فوری» جا بزنند.● دستکاری صوتی و تصویری: انتشار فایل‌های صوتیِ تقطیع‌شده یا شبیه‌سازی صدای مقامات رسمی با تکنولوژی «دیپ‌فیک» (Deepfake) برای ایجاد تفرقه و خشم عمومی● صحنه‌سازی مجازی: ترکیب تصاویر آرشیویِ سال‌های گذشته با ویدیوهای نامرتبط، برای القای حسِ جنگ‌زدگی و هرج‌ومرج در شهرهایی که در واقعیت، زندگی عادی در آن‌ها جریان دارد.یک متخصص جرم‌شناسی دیجیتال معتقد است: «ما با پدیده‌ای فراتر از دروغ روبرو هستیم؛ این یک "جغرافیای مصنوعی" (Synthetic Geography) است؛ الگوریتم‌های هوش مصنوعی با حذفِ داده‌های واقعی و جایگزینی آن با تصاویر تولیدشده، کشوری را در فضای ابری خلق کرده‌اند اما مختصاتش در اتاق‌های فکرِ جنگ‌طلب طراحی شده است؛ مخاطبِ غربی در حال تماشای یک فیلمِ علمی-تخیلی است و آن را با مستندِ خبری اشتباه گرفته است.»
وقتی اینفلوئنسرها «پیمانکارِ دروغ» می‌شوند
در کنار هوش مصنوعی، نقشِ بازیگران انسانی نیز قابل تأمل است؛ چهره‌های رسانه‌ای و اینفلوئنسرهایی که تا دیروز بر سبک زندگی تمرکز داشتند، اکنون به عنوان بازوهای توزیعِ این محتوای دستکاری‌شده عمل می‌کنند.داده‌های موجود نشان می‌دهد که انگیزه بسیاری از این افراد، نه سیاسی، بلکه کاملاً مالی است؛ در شرایطی که برخی از این چهره‌ها پیش‌تر سابقه‌ی تبلیغ محصولات مضر (مانند مکمل‌های سمی) و کلاهبرداری‌های مالی (مانند فروش پکیج‌های پوچ) را داشته‌اند، اکنون نیز «اخبار جعلی» را به عنوان کالایی پر سود می‌فروشند؛ برای این شبکه، هر دروغی که وایرال شود، به معنای بودجه‌ی بیشتر از سوی کارفرمایان غربی است.
استاندارد دو‌گانه دموکراسی یا بی‌ثبات‌سازی؟
رویکرد دولت‌های غربی در قبال این جنگِ شناختی، پرسش‌برانگیز است؛ در حالی که اتحادیه اروپا و آمریکا قوانین سخت‌گیرانه‌ای برای مبارزه با فیک‌نیوز (Disinformation) در خاک خود وضع کرده‌اند، به نظر می‌رسد وقتی نوبت به ایران می‌رسد، نه تنها چشمان خود را می‌بندند، بلکه زیرساخت‌های فنی را برای انتشار این اخبار جعلی تسهیل می‌کنند.حمایتِ آشکارِ واشنگتن و تل‌آویو از این جریان، نشان می‌دهد که هدف، حمایت از آزادی بیان نیست؛ بلکه استفاده از تکنولوژی برای «تخریبِ اعتماد عمومی» و ایجاد گسست میان مردم و حاکمیت است؛ آن‌ها می‌دانند که نمی‌توانند در میدانِ واقعیت بر ایران غلبه کنند، پس تلاش می‌کنند در دنیای مجازی، ایران را شکست‌خورده نشان دهند.
از میدانِ مین تا میدانِ ذهن
نقابِ دیجیتال بر چهره‌ی یک جنگِ قدیمی«تاریخ را نمی‌توان با الگوریتم‌ها پاک کرد؛ناظران بین‌المللی با نگرانی به این نکته اشاره می‌کنند که حامیانِ اصلیِ کمپین‌های هوش مصنوعی علیه ایران، همان بازیگرانی هستند که در کارنامه‌ی خود، فجایع انسانیِ «جنگ ۱۲ روزه» را ثبت کرده‌اند.به نظر می‌رسد «تکنولوژی» اکنون به ابزاری برای «سفیدشویی» تبدیل شده است؛ تلاشی برای پنهان کردنِ چهره‌ی واقعیِ کسانی که دیروز با بمب و موشک جان می‌گرفتند و امروز با پنهان شدن پشتِ ربات‌ها و اخبار جعلی، همان خصومت را در لباسِ "آزادی‌خواهی" دنبال می‌کنند. این تغییرِ سلاح از "آتش" به "دیتا"، خطرناک‌ترین فریبِ عصرِ ماست.»
04:33 - 13 دی 1404