پیامبر (ص) با شدت میجنگید و با استحکام گفتگو میکرد
پیامبر (ص) در صحنهی دعوت و جهاد، یکلحظه دچار سستی نشد و با قدرت، جامعهی اسلامی را پیش برد، تا به اوج عزت و قدرت رساند.
فارس - «خط رهبری» به مناسبت سالروز رحلت پیامبر اعظم (صلوات الله علیه) در این مطلب روایت رهبر شهید انقلاب دربارهی شيوهی برخورد ایشان با دشمنان را مرور میکند.
برخورد سخت پیامبر(ص) با دشمنان «[قرآن] دربارهی پیغمبر میفرماید که «حَریصٌ عَلَیکم بِالمُؤمِنینَ رَءوفٌ رَحیم». نسبت به مؤمن دارای رأفت [امّا] اَشِدّاءُ عَلَی الکُفّارِ رُحَمآءُ بَینَهُم؛ در مقابل کسانیکه با شما دشمنی میکنند و دشمن شما هستند «اَشِدّاء» باشید؛ یعنی سخت باشید؛ مثل خاکریزِ نرم نباشید که دشمن از هرجا خواست بتواند در شما نفوذ کند؛ مستحکم باشید امّا «رُحَمآءُ بَینَهُم»، بین خودتان، دلهایتان با هم صاف باشد، با هم مهربان باشید. این از آن درسهای پیغمبر است.» ۱۳۹۳/۱۰/۱۹
استحکام در برخورد، از میدان جنگ تا میدان گفتگوی سیاسی «آیهی قرآن میفرماید: «محمّد رسول اللَّه و الّذین معه اشدّاء علی الکفّار رحماء بینهم». اشداء بر کفار معنایش این نیست که با کفار دائم در حال جنگند. اشداء، یعنی استحکام. استحکام یک وقت در میدان جنگ است. یک وقت در میدان گفتگوی با دشمن است. در جنگ احزاب پیغمبر با طرفهای مقابل وارد گفتگو شد، اما چه گفتگوئی! تاریخ را بخوانید. اگر جنگ است، با شدت؛ اگر گفتگو است، با شدت؛ با استحکام.» ۱۳۸۷/۰۵/۰۹
با کار سیاسی دشمن را به اشتباه میانداخت «پیغمبر هیچ وقت دو پهلو حرف نزد. البته وقتی با دشمن مواجه میشد، کار سیاسىِ دقیق میکرد و دشمن را به اشتباه میانداخت. در موارد فراوانی، پیغمبر دشمن را غافلگیر کرده است؛ چه از لحاظ نظامی، چه از لحاظ سیاسی؛ اما با مؤمنین و مردم خود، همیشه صریح، شفّاف و روشن حرف میزد و سیاسیکاری نمیکرد و در موارد لازم نرمش نشان میداد.» ۱۳۸۰/۰۲/۲۸
در میدانهای نبرد یکلحظه دچار سستی و تزلزل نشد «پیامبر در صحنهی دعوت و جهاد، یکلحظه دچار سستی نشد و با قدرت، جامعهی اسلامی را پیش برد، تا به اوج عزت و قدرت رساند؛ و همان نظام و جامعه بود که به برکت ایستادگی پیامبر در میدانهای نبرد و دعوت، در سالهای بعد توانست به قدرت اول دنیا تبدیل شود.» ۱۳۷۰/۰۷/۰۵ «پیامبر اسلام شجاع بود و هیچ جبهه عظیمی از دشمن، او را متزلزل و ترسان نمیکرد.» ۱۳۷۹/۰۲/۲۳
هوشیار در مقابل وسوسههای دشمن«اخلاق حکومتی پیامبر چنین است، در مقابل وسوسههای دشمن، هوشیار؛ در مقابل مؤمنین، خاکسار؛ در مقابل دستور خدا، مطیع محض و عبد به معنای واقعی؛ در مقابل مصالح مسلمانان، بیتاب برای اقدام و انجام. این، خلاصهای از شخصیت آن بزرگوار است.» ۱۳۷۹/۰۲/۲۳
تکیه به خدا در صحنه مقابله با دشمن «در روز عزت، در روز ذلت، در روز سختی، در روز راحتی، در روزی که دشمن انسان را محاصره کرده است، در روزی که دشمن با همهی عظمت، خودش را بر چشم و وجود انسان تحمیل میکند، و در همهی حالات خدا را به یاد داشتن، خدا را فراموش نکردن، به خدا تکیه کردن، از خدا خواستن؛ این، آن درس بزرگ پیامبر به ماست.» ۱۳۷۰/۰۷/۰۵
توجه به حکمت در کنار توجه به عزت «سیاست خارجى ما باید متّکى باشد به سه اصل عزّت و حکمت و رعایت تقیّه. اى بسا ما با یک دشمن الان بایستى بنشینیم طرح دوستى بریزیم؛ [این] حکمت است. خیال نکنید اینها از اسلام نیست؛ نخیر، از اسلام است کمااینکه رسول اکرم با خیلیها -از جمله با یهود اطراف مدینه- مذاکره کرد. پیغمبر اکرم با کفّار قریش در حدیبیّه قرارداد بستند؛ یعنى هیچ انگیزهی دعوا نداشتند. حکمت که میگوییم، یعنى رعایت مصلحتِ جمهورى اسلامى.» ۱۳۶۸/۱۱/۰۹
19:53 - 21 مرداد 1405