بعد از سالها پژوهش و تدریس در زمینه معماری و شهرسازی، برای اولین بار است که میبینم کسی درونگرایی در معماری ایرانی را به صفت دروغگویی ایرانیان نسبت میدهد! برخلاف تراوشات ذهنهای مریض و خودتحقیر، درونگرایی در معماری شهرهایی نظیر اصفهان و یزد و ... هیچ ربطی به دروغگویی ندارد؛ بلکه دلیلش اولا اعتقادات فرهنگی و مذهبی مردمان شریف این شهرها بوده است (چون درونگرایی در معماری، نسبت بیشتری با حفظ حریم خصوصی، محرمیت و اعتقادات مذهبی مردمان نجیب این شهرها داشته است).ثانیا درونگرایی ابنیه مسکونی، پاسخی هوشمندانه به وضعیت جغرافیایی و اقلیم خشن بیابانی و نیمه بیابانی شهرهای فلات مرکزی ایران بود تا به دلیل مورفولوژی خاص ابنیه درونگرا، ساکنان این ابنیه در مقابل شرایط سخت آب و هوایی و گرمای شدید این شهرها بهتر حفاظت شوند (زیرا ابنیه درونگرا تبادل حرارتی کمتری با آب و هوای خشن و محیط سخت بیرون دارند). دقیقا برخلاف معماری برونگرا در شهرهای شمالی ایران که پاسخی منطقی و هوشمندانه به جغرافیا و آب و هوای معتدل و مرطوب این شهرها بوده است. زیرا لازمه کاهش رطوبت، ایجاد معماری برونگرا، متخلخل، باز و گسترده بوده تا این گستردگی و تخلخل سبب گردش بیشتر باد و سیرکولاسیون بیشتر هوا و در نتیجه، کاهش بیشتر رطوبت در این مناطق شود. این چند سطر را نوشتم تا ذهنهای مریض و خودتحقیر امثال ایشان، از هر موضوعی که در آن کمترین اطلاعی ندارند برای تحقیر فرهنگ اصیل ایرانی سوء استفاده نکنند!