انتقاد یک دانشجو از وزیر بهداشت درباره دریافت سکه از بیمار توسط معاون وزیر
🔹عدم شفافیت مالی وزارت بهداشت باعث شده منافع صنفی بر منافع مردم ترجیح داده شود.🔹آقای دکتر ظفرقندی آیا از معاون وزیری که در یک بیمارستان از مادری که از مناطق محروم برای درمان آمده رحم نمیکند و درخواست سکه میکند میتوان انتظار داشت که منافع ملی را دنبال کند؟🔹این فرد در دوره یکساله مسئولیت خود ف…نمایش بیشتر
اینجا تلخیهای دانشجویی به خاطرات شیرین تبدیل میشود
زندگی خوابگاهی یک دوره فشرده و ارزشمند از آموختن است، این دوره، نه تنها دانش تخصصی را به دانشجو میآموزد، بلکه او را برای پیچیدگیهای زندگی حرفهای و اجتماعی پس از فارغالتحصیلی آماده میسازد؛ در خوابگاه دانشجویی تلخیها به خاطرات شیرین تبدیل میشود.
به گزارش خبرنگار گروه حوزه و دانشگاه خبرگزاری فارس، اینجا دنیای دیگری است، دنیایی با قوانین خودش، پر از بوی غذای سلف، صدای موسیقی از چهار گوشه اتاق و حسِ عجیبِ اینکه دیگر شبها کسی منتظر شما نیست، مگر هماتاقیتان. اینجاست که خوابگاه دانشجویی شکل میگیرد؛ ما چهار سال اینجا زندگی میکنیم، اما این چهار سال، به اندازه چهل سال تجربه به ما میآموزد.سختی هست، شکی نیست. اما وقتی از سختیها میگوییم، همه لبخند میزنیم؛ چون میدانیم که اینها، همان داستانهایی هستند که سالها بعد دور میز شام برای فرزندانمان تعریف خواهیم کرد.مشکلات آنقدر ملموساند که جزئی از هویت خوابگاهی ما شدهاند و همیشه یک «اما» بعد از شیرینیهایمان هست.«رفت و آمد ما محدود به ساعت ۸ شب است، میخواهی در کتابخانه بمانی، اما باید برگردی چون نگهبان آنجا منتظر است.»؛ اینها را یک دختر دانشجو میگوید.یکی از همکلاسیهایش هم ادامه میدهد که «سختترین نبرد روزمره، نبرد بر سرِ منابع است، اگر دیر بجنبی، یا باید شام را در حالت گرسنگی بخوری، یا در صفهای طولانی سلف بایستی که انگار در حال عبور از مرز هستی، وای به حال زمانی که همه یادشان بیاید باید حمام کنند!»«وقتی با سه نفر که از نظر فرهنگی و عادتی با تو ۱۸۰ درجه فرق دارند، توی یک اتاق گیر میافتی، صبرت به چالش کشیده میشود.»؛ این را هم یکی دیگر از دانشجویان خوابگاهی میگوید و ادامه میدهد که یکی اهل خوابیدن در روشنایی است، دیگری با هندزفری در حال ضبط پادکست است؛ اختلاف شخصیتی آنقدر زیاد میشود که گاهی ترجیح میدهی روی پلهها درس بخوانی تا در اتاقت.
یکی از دانشجویان هم میگوید که سروصدای شبانه برای درس خواندن موقع امتحانات، مثل کابوس است اما اگر خوابگاه فقط سختی بود، هیچکس نمیماند. یکی از دانشجویان ترم بالایی با لبخندی پر از خاطره میگوید که بهترین اتفاق اینجاست که میبینی ایران چقدر بزرگ است، هرکس از یک شهر و قومیت متفاوت آمده است و فهمیدن فرهنگها و لهجهها، خودش یک درس بزرگ است.دانشجویان معتقدند که این خاطرات، سرمایه ما هستند، خوابگاه، دورهای است که در آن یاد میگیری چطور در کمترین فضا، بیشترین مهارت را کسب کنی. یاد میگیری چطور با کسی که دوستش نداری، کنار بیایی، چطور صف ببندی و چطور در اوج تنهایی، رفیقی پیدا کنی که مثل خانوادهات حمایتت کند.بله، صف سلف سخت است و محدودیت ساعت ۸ شب آزاردهنده؛ اما وقتی این دوران تمام میشود، همین سختیها تبدیل به شیرینترین خاطرات ما میشوند و روز دانشجو، روز قدردانی از این مدرسه بزرگ زندگی است.پایان پیام/#روز_دانشجو #دانشجو #خوابگاه_دانشجویی
08:18 - 15 آذر 1404
1 پاسخ
@Forough1115 آذر 1404در پاسخ به