چخماقهای رئیسعلی دلواری، میراثی برای مردم میداندار
از تنگستان تا بوشهر، از ۱۲ شهریور ۱۲۹۴ تا ۱۰ فروردین ۱۴۰۵، مردمانی که هرگز میدان را خالی نکردند، ثابت کردند که میراثدار واقعی چخماقهای رئیسعلی، نه تنها فرماندهان، که همان مردم کوچه و خیاباناند؛ مردمی که با حضورشان، خط مقدم مقاومت را زنده نگه داشتند.
خبرگزاری فارس _ بوشهر، فاطمه مظفریپور: امروز، تصاویر دریا و جنوب، با آن افق بیانتها و نسیم شورانگیز، روایتگر آرامشی نیست که از ناآرامیهای عمیق پنهان در پشت آن حکایت دارد. شرایط جنگی منطقه، بار دیگر جغرافیای همیشه درگیر خلیج فارس را به کانون توجه جهانی تبدیل کرده است.این کلمات، سفری است در زمان، از دل تاریخ پرفرازونشیب جنوب ایران، برای روایت تداوم یک روحیه؛ از روزی که یک مشت مرد دلیر با تفنگهای چخماقی در برابر امپراطوری بریتانیا ایستادند تا امروز که فرماندهی نوین، با تجهیزات پیشرفته، بر همان آبها بر امنیت و عزت ایران نظارت دارد. این روایت، روایت دو اسطوره است که در طول یک قرن، خط مقدم جنوب را هرگز خالی نگذاشتهاند.
۱۲ شهریور ۱۲۹۴؛ روزی که یک سردار، هیمنه یک امپراتوری را شکست
۱۲ شهریور ۱۲۹۴ را در تقویم تاریخی این سرزمین، روز ملی مبارزه با استعمار انگلیس نام نهادهاند. در چنین روزی، رئیسعلی دلواری، سردار بزرگ تنگستان، در یکی از عملیاتهای غرورآفرین خود علیه نیروهای اشغالگر بریتانیا، در منطقه «تنگک صفر» به شهادت رسید.با آغاز جنگ جهانی اول و اشغال بوشهر توسط قوای انگلیس در مرداد ۱۲۹۴، رئیسعلی که از سالها پیش بهعنوان یکی از پیشگامان مشروطهخواهی در جنوب شناخته میشد، رهبری قیام مردمی را بر عهده گرفت.
او که پیشنهاد هنگفت ۴۰ هزار پوندی انگلیسیها را برای خیانت رد کرده بود، با تکیه بر فتوای جهاد علمایی چون آیتالله شیخ محمدحسین برازجانی، جنگ و گریز بیامانی را علیه متجاوزین آغاز کرد. حماسهای که در آن، رزمندگان جنوب با کمترین امکانات، هیمنه ارتش یک امپراتوری را در هم شکستند و برگ زرینی در تاریخ مقاومت ایران رقم زدند.
یک قرن گذشت، اما جغرافیا و روحیه مقاومت جنوب تغییری نکرد
یک قرن از آن روز میگذرد. نسلها عوض شدهاند، سلاحها و تجهیزات تغییر کردهاند، اما جغرافیای جنوب و روحیه رزمندگان آن، همچنان پابرجاست. خلیج فارس همچنان صحنهای برای نمایش قدرتهای جهانی است و مردان این دیار، همچنان با همان غیرت و شجاعت، در برابر زیادهخواهیها میایستند.پیوند خونی و روحی میان دلاوران جنوب، زنجیرهای ناگسستنی از مقاومت را شکل داده است. بیجهت نیست که رئیس قوه قضائیه، شهید تنگسیری را «از نسل رئیسعلی دلواری» میداند و همه شهادت او را تداوم راه دلاورمردانی چون رئیسعلی دلواری توصیف میکند. این تداوم، نشان از آن دارد که جنوب ایران، نه فقط یک منطقه جغرافیایی، که یک مکتب فکری و فرهنگی برای مقابله با استکبار است.
شهید تنگسیری؛ نوادهای از تبار همان مردان دلیر
دریابان پاسدار علیرضا تنگسیری، که ریشه در همان استان بوشهر و دیار تنگستان دارد، نه تنها از نوادگان معنوی رئیسعلی، که وارث مکتب مبارزه با استکبار او بود.او در جنگ اخیر، که برخی منابع آن را «جنگ رمضان» و نبردی با متجاوزان آمریکایی-صهیونیستی مینامند، فرماندهی نیروی دریایی سپاه را بر عهده داشت و با طراحی عملیاتهای هوشمندانه، ضربات سنگینی بر پیکر دشمن وارد کرد تا سرانجام در ۱۰ فروردین ۱۴۰۵، در جریان ساماندهی نیروها، به درجه رفیع شهادت نائل آمد.مواضع صریح او در قبال حضور نیروهای آمریکایی در منطقه و تاکید بر اینکه «هر شناوری که وارد خلیج فارس و تنگه هرمز میشود، تحت کنترل ما قرار دارد»، نشان از تداوم همان روحیه استکبارستیزانهای دارد که رئیسعلی دلواری یک قرن پیش در پیش گرفت. شهادت او در میدان نبرد، حلقه دیگری بر زنجیره افتخارات مردان جنوب بود.
از تفنگ چخماق تا شناورهای پیشرفته؛ اوج پیوند دو دوران
اوج این روایت، جایی است که نمادهای این دو دوران به هم میرسند. جالبترین نقطه تقاطع این دو حماسه، نامگذاری یکی از پیشرفتهترین شناورهای نیروی دریایی سپاه به نام «شهید رئیسعلی دلواری» است.این شناور که در کلاس «شهید حاج قاسم سلیمانی» طراحی شده، نماد تحقق آرزوی دیرینه جنوب است؛ آرزوی داشتن بازوی دریایی قدرتمندی که از کیان ایران در مقابل هرگونه تعرضی محافظت کند.اجتماع نوادگان رئیسعلی دلواری در اربعین دریابان شهید تنگسیری، در جوار منزل این شهید در دلوار، مهر تاییدی بر این پیوند ناگسستنی است؛ پیوندی که در آن، فرزند شهید تنگسیری نیز بر تداوم راه پدر در استکبارستیزی و غیرت دینی تاکید کرده است. امروز، نام رئیسعلی بر تن یک شناور جنگی، و نام تنگسیری در دل تاریخ مقاومت، یادآور این حقیقت است که جنوب، همیشه خط مقدم بوده است.
بازگشت به دریا؛ نسلها عوض شدند، اما روایت ادامه دارد
امروز، بار دیگر تصاویر دریا و زندگی مردم جنوب، روایتگر آرامشی است که حاصل ایستادگی است. موشکهای کروز دریایی، شهرکهای موشکی زیرزمینی در طول ساحل خلیج فارس و ناوگان جدید سپاه، همگی نشان از تحول سختافزاری دارند، اما روح حاکم بر آن، همان روحیهای است که در میان نخلهای دلوار، با تفنگهای چخماقی متولد شد.مردم جنوب، امروز نیز همچون دیروز، با الهام از این میراث گرانبها، زندگی خود را در کنار دریا ادامه میدهند، با این آگاهی که امنیت امروزشان، مرهون ایستادگی دیروز و امروز مردانی است که جان خود را در راه این خاک فدا کردند.نسلها عوض شدهاند، اما روایت جنوب از مقاومت ادامه دارد. از رئیسعلی دلواری تا علیرضا تنگسیری، یک قرن در خط مقدم جنوب، نشان داد که این سرزمین، همواره مهد مردانگی و ایستادگی بوده و خواهد بود.
مردم بوشهر؛ میراثداران شبهای بیخواب مقاومت
از همان ساعات اولیه شهادت رهبر شهیدمان، مردم بوشهر ثابت کردند که عشق به این مرز و بوم، تنها به نام فرماندهان خلاصه نمیشود. آنها با حضور خود در میدانهای شهر، از دلوار تا بندر بوشهر، هر شب را به آیین تجدید میثاق با آرمانهای شهدا تبدیل کردند.خانوادههای بوشهری با کودکان و سالخوردگان، زیر پرچمهای مقاوما و با سردادن شعارهای استکبارستیزانه، نشان دادند که این خیابانها و میدانها، ادامه همان سنگری است که رئیسعلی دلواری یک قرن پیش در تنگستان شکل داد. آنها نه فقط شهروند، که پاسداران بیادعای همان روحیهای هستند که جغرافیای جنوب را برای همیشه مهد ایستادگی کرده است.#رئیسعلی #میدان #جنوب
20:39 - 12 شهریور 1405
2 Reposts
10k Views