عاااااااااااااااالی لذت بردم از این گزارش چه حس قشنگی داشت دستت درد نکنه خانم مظفری پور
ایران به تماشای عزاداری بوشهریها نشست+فیلم
صدای دمامهای بوشهر که در صحن قدس پیچید، انگار یکهو معجزهای رخ داد و خیل جمعیت فوج فوج خود را به صحن میرساندند و در دسته عزاداری خودشان را جا میدادند.
خبرگزاری فارس، بوشهر- فاطمه مظفریپور: حاج مهران در آئین حج بود، تازه به مدینه رسیده و دور آخر زیارتش بود که صدای پیامک تلفن همراهش را شنید؛ از مشهد پیام داده بودند که تعدادی از اهالی هیأتها و دستههای عزاداری اباعبدالله الحسین(ع) را جمع و برای عزاداری راهی حرم حضرت علیبن موسیالرضا(ع) کند.با شنیدن این خبر به این فکر میکرد که قرار است خادمان آقا امام حسین(ع) را خوشحال کند و برای عرض ارادت خودش را به بقیع رساند، روی خاک غربت دیده زانو زد و نزد مزار مادر حضرت امام رضا(ع) صلوات خاصه حضرت را زمزمه کرد.
صدای دمامها از بافت قدیم بوشهر به مشهد رسید
خود را به بوشهر رساند و با جمع و جور کردن تعدادی از فعالان هیأتها و دستههای عزاداری، سه روز قبل از شروع آئین، همه را به حرم حضرت امام رضا(ع) رساند، قرار بود بوشهریها نهایت خود را در غمی که هر ساله در سنج و دمامهای کوچه پسکوچههای بافت قدیم و بهمنی و تنگک و... میدمند، اینبار در صحن و سرای حضرت رضا(ع) به شور و نوا دربیاورند.آن شب بالاخره فرا رسید، شبی که قرار بود خادمان رهیافته از دیار بوشهر، سنگ تمام خود را برای حضرت بگذارند، آیتالله صفایی نماینده ولی فقیه در استان بوشهر آن شب بر منبر سخنرانی رفت و پانمبریهایش از دشتستان و بوشهر با سبک خاص و نوای بومی خود سینهزنان حرم را راهبری میکردند.آن شب آقای آخوندزاده از دشتستان بُر حیدری خود را در حرم رضوی بالا برد، بُر حیدری همان نوای مشهور و اشعار خاص بومی بوشهریهاست که در غم اباعبدالله(ع) با نظم و روش خاصی اجرا میشود و اشعاری که به «هیامظلوم» معروف است، سر داده میشود.
۲۶ MB
نوای سینهزنی بوشهریها در جوار صحن قدس رضوی
نماز مغرب و عشا تمام شده بود که بلافاصله با نوای مشهور دستههای عزاداری بوشهری در صحن قدس، از جای جای حرم زائران خود را به صحن قدس رساندند و آن شب صحن قدس میزبان حضور ۵۰۰ زائر شد، گویی صدای بوشهریها که در صحن پیچید، به قول حاج مهران، معجزه رخ داد که آنجا یکهو دیگر جای سوزن انداختن هم نبود.در این میان برخی عزاداران هم که راه و روش و پیچ و تاب عزاداری بوشهریها را بلد نبودند اما شیفته این سبک شده بودند، خود را میان حلقههای عزاداری جا دادند و به هر زور و سختی که بود خود را با خبرگان عزاداری بومی بوشهری وفق دادند. شبکههای داخلی از یک طرف و شبکههای خارجی هم از سوی دیگر پخش زنده این آئین را داشتند.
همقدمی غذای حرم و اشک شوق بوشهریها
از بوشهر ۲ اتوبوس راهی حرم رضوی شده بود، از این جمع، برخی از خادمان و هیأتیهای بوشهری اولینبار بود که در جوار حضرت نفس میکشیدند، حاج مهران میگوید: «اشک شوق بوشهریها بعد از شنیدن خبر عزاداری در حرم را هرگز فراموش نمیکنم.»پایان عزاداری، غذای رضوی، هدیه امام رضا به بوشهریها شد. حاج مهران میگوید: «دونه دونههای برنجی که توی دهان میذاشتن براشون مبارک بود و میگفتند ای کاش بتونیم چند دونه برنج آقا رو برای خونوادهمون ببریم.»پیرغلامان و نوجوانانی که در عزای حسینی آن هم در حرم رضوی همه توان خود را وسط گود گذاشته بودند لحظه وداع با حسرت اینطور میگفتند: «حیات میخواد، تا سال دیگه.» یعنی توفیق میخواهد تا سال دیگر هم زنده باشیم و بتونیم باز هم بیاییم.
پرچمی که ضریح حرم امام رضا(ع) شده است
حاج مهران خوردبین مدیر کانونهای رضوی استان بوشهر، داستانش که تمام شد لبخندش هم کنار رفت و چشم دوخت به پرچم گوشه اتاق و گفت: «اینو میبینی؟ پایین این طبقه مطبه، هر چند روز یکبار یکی میاد میشینه اینجا پای این پرچمی که از حرم آقا امام رضا(ع) اومده و پرچم رو توی دستاشون گره میزنن و با آقا درد و دل میکنن، اینجا کم دلداده نداره.»آوازه غم مردم بوشهر و سبک خاص عزاداری بوشهریها آنها را به حرم امام رضا(ع) رساند، قبل از این نیز ویژه برنامه معلی میزبان عزاداری بوشهریها شد و کاربران فضای مجازی تفاسیر و نظرات مختلفی از نوع عزاداری بوشهریها داشتند. آئین عزاداری بوشهریها نهایت غم است و آئینهای شادیشان نیز نهایت سرور را نشان میدهد.
۳ MB
09:21 - 29 مرداد 1403